Ράδιο ἈνθοΕυωδίες

Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Ιανουάριος 2011

Καλή και Ευλογημένη Χρονιά - Ημερολόγιο 2011



Το ημερολόγιο του 2011, που συν Θεώ θα αναρτήσουμε σταδιακά το νέο έτος στο ιστολόγιο μας, είναι δημιουργία των Ιδ. Εκπαιδευτηρίων Δουραχάνης.

Ένας παπα-προβληματισμένος Αθωνίτης...

Τέτοιες μέρες (παραμονές Πρωτοχρονιάς) ήταν, θαρρώ, πριν 4 χρόνια, όταν κάποιο κρύο πρωινό στο σταθμό του μετρό της Ουάσιγκτον ένας φτωχοντυμένος μουσικός έπαιζε όρθιος επί μία ώρα βιολί, προσδοκώντας με αξιοπρέπεια τον οβολό των διερχομένων ανθρώπων σ' ένα κουτί από κονσέρβα που βρισκόταν μπροστά στα πόδια του...

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Ἡ φωνὴ ἑνὸς Ἐπισκόπου


Χρυσόστομος Βοῦλτσος (Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης (+))

Μήνυμα πρς τος νέους, (Χριστούγεννα 1985)

Παιδιά μου,

Κι σες κι γ σήμερα στεκόμαστε μπροστ στ πι μεγάλο, τ πι συγκλονιστικ γεγονς τς νθρώπινης στορίας: Τν παρουσία το Θεο πάνω στ μικρό μας πλανήτη, περιβλημμένου τν νθρώπινη σάρκα μας. Θες γίνεται νθρωπος γι ν κάνει τν νθρωπο θεό. Θες μπαίνει στ μονοπάτια τς στορίας γι ν λλάξει τν νθρώπινη μορα. Θες ρχεται νάμεσα μας γι ν μς προσφέρει τν ερήνη, ν μς πλουτίσει μ τν γάπη, ν μς εαγγελιστε τ δικαιοσύνη.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας και η μεταπατερική «θεολογία»

Του μοναχού Μωυσή Αγιορείτη

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ γίνεται πολὺ λόγος γιὰ "νεοπατερικὴ σύνθεση", γιὰ "μεταπατερικὴ θεολογία", γιὰ "θεολογία τῆς συνάφειας" καὶ λοιπὰ φιλόδοξα καὶ κενόδοξα λυπηρὰ εὐφυολογήματα ὁρισμένων, ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπικρατήσουν, νὰ πρωτοτυπήσουν καὶ νὰ διαφοροποιηθοῦν. Ὅλα αὐτὰ δημιουργοῦν ἐκπλήξεις, ἀπορίες, λογισμοὺς καὶ σκέψεις. Μερικὲς ἀπὸ αὐτὲς συνοπτικὰ καὶ ταπεινὰ παρακάτω θὰ παρουσιάσουμε, ἀφοῦ ξανατονίσουμε μερικὲς γνωστὲς ἐκκλησιαστικὲς θέσεις.

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΑ

Η γέννηση Του συγκατάβαση και ταπείνωση. Η βιωτή Του συγκατάβαση και ταπείνωση. Ο θάνατος Του συγκατάβαση και ταπείνωση. Η ΑΚΡΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ.

Πως να Σε ακολουθήσουμε στο καθ’ ομοίωση; Πού να χωρέσει μέσα στο ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΓΩ ΜΑΣ αυτή η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ; Προσπάθεια οδυνηρή που σχίζει την ύπαρξη και κάνει την καρδιά να σπαράζει.

Και η ΑΓΑΠΗ προς τον πλησίον που είναι αλήθεια σε αυτόν τον αγώνα; Ζει, υπάρχει ή η καρδιά γίνεται ψυχρή, σκληρή, εγωϊστική, υποκριτική, αδιάφορη ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗ της ΕΓΩταπείνωσης;

Σκέψεις, βιώματα που ταλανίζουν την ύπαρξη καθώς με αγωνία Σε αναζητά. Και θαρρείς ότι αρκεί ένα φύσημα για να χαθείς και απιστείς μήπως όλα μια πλάνη είναι.

Μην όμως είναι και ΑΛΗΘΕΙΑ, και είναι τούτος ο γλυκός πόνος που προηγείται της γέννας; Μήπως φέτος ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΚΥΡΙΕ και στη δική μας καρδιά;

ΑΜΗΝ.

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ






Ότι διαβάζετε στο ΑΝΘΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ή αναμεταδίδεται από το ΡΑΔΙΟ ΑΝΘΟΕΥΩΔΙΕΣ είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ άποψη - επιλογή, υπόλογος είναι ο δημιουργός τους και δεν εκφράζει τις απόψεις και τις θέσεις άλλου ή άλλων προσώπων. Όποιος επιθυμεί να σχολιάσει τα εν λόγω ΠΑΡΑΚΑΛΩ να χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική διεύθυνση anthologimata@gmail.com .

Να βρούμε και την Παναγιά, που μας φέρνει τη χαρά...

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Χριστός γεννάται...

Ο Χριστός γίνεται άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός. Ο άνθρωπος δίχως τον Χριστό γίνεται απάνθρωπος. Ο χριστιανισμός γέννησε τον ανθρωπισμό. Ο ανθρωπισμός παραμυθεί την ανθρωπότητα.  Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο γυμνός, όπως ο κάθε άνθρωπος, που όμως δεν το συλλογιέται καλά. Αυτό, φρονούμε, είναι το μήνυμα των Χριστουγέννων.
Ο νεοελληνικός βίος θέλει να απομακρυνθεί από τον Χριστό. Θεωρεί ότι περιορίζεται, ότι ασφυκτιά η ζωή του με τον Χριστό. Έτσι, ελεύθερος υποδουλώνεται σε διάφορα είδωλα. Η Ορθοδοξία δεν μιλά πια στην καρδιά του Νεοέλληνα. Τη γέννηση του Θεανθρώπου εορτάζει στη Β. Ευρώπη ή στην Άπω Ανατολή. Η Ευρώπη κι αυτή αποχριστιανισμένη. Ο ανθρωπισμός έγινε απανθρωπισμός.
Η αίσθηση της επίγειας αθανασίας οδηγεί τον άνθρωπο στο ασταμάτητο κυνηγητό της ηδονής, από τη σάρκα, το χρήμα και τη δόξα. Συχνά το αποτέλεσμα είναι οδυνηρό, μα ο άνθρωπος δεν το βάζει κάτω. Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για να μας ανασηκώσει και να μας πει πως είμαστε παρεπίδημοι.
Τυφλωμένος και αχόρταγος ο άνθρωπος από τις απολαύσεις, έτσι εορτάζει και τις χριστιανικές εορτές και τα Χριστούγεννα. Αμφισβητώντας, αγνοώντας ή απορρίπτοντας το επέκεινα, ο άνθρωπος αφοσιώνεται όλος στο ενθάδε, στη μοναδικότητα του παρόντος, στην απόλαυση της ζωής. Η καθαρά αυτή υλιστική θεώρηση της ζωής δεν μπορεί να είναι μια αποτυχία του χριστιανισμού, που ποτέ κανέναν δεν μπορεί να εξουσιάσει, αλλά μια ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου στα γήινα, πρόσκαιρα και φθαρτά.
Η συρρίκνωση του ορθόδοξου βιώματος έκανε και τους Νεοέλληνες να εορτάζουν τις εορτές ανεόρταστα. Η αγορά, η κατανάλωση, η διαφήμιση, η μόδα, η διατροφή, η ενδυμασία, η απόλαυση όλων των υλικών αγαθών άφησε άχαρη την ψυχή.
Χριστούγεννα σε μια παραμορφωμένη Ελλάδα με πικρές στατιστικές. Σαρκώνεται ο Χριστός για τη θέωση του ανθρώπου. Για την αναστήλωση του ιερού και μοναδικού του προσώπου. Ο Νεοέλληνας σφυρίζει αδιάφορα και αρκείται σε καλό φαΐ και κρασί, τηλεόραση, καναπέ ή πολυθρόνα και γλυκά. Το νήπιο Ιησούς απορεί για την κατάντια του μεγάλου θαύματος, του ανθρώπου. Που πιστεύει σε ό,τι βλέπει και πιάνει. Παραμελεί την ψυχή του. Αδιαφορεί για τα ερωτηματικά της συνειδήσεώς του. Απάνθρωπος βίος, αγενής συμπεριφορά, ατομισμός και αδιαφορία.
Για ποιους σαρκώθηκε ο Χριστός; Για όλους. Οι περισσότεροι τον περιφρονούν επιδεικτικά. Δηλαδή απέτυχε; Νομίζω εμείς αποτύχαμε και ακόμη δεν ταπεινωθήκαμε. Δεν καταλάβαμε ότι δεν έχει ανάγκη από δικηγόρους ο Χριστός. Από νωρίς κυνηγήθηκε ο Χριστός και έφυγε για την Αίγυπτο.
Η εξουσία φοβήθηκε την παρουσία του και κύλησε στο αίμα τα νήπια και γέμισε από θρήνους μητέρων η Σιών. Νομίζουμε πως κάτι είμαστε και κάτι κάνουμε. Δεν καταλάβαμε πως ως τιποτένιοι, απορριμμένοι και ταπεινοί κάτι κάποτε μπορούμε να κατορθώσουμε. Ας διακόψουμε τα πολλά λόγια και ας αφήσουμε να μιλήσει το παράδειγμα. Έχουμε μεγάλη ανάγκη σήμερα από συμπεριφορές και όχι από ομιλίες.
Το νήπιο Χριστός στη φάτνη της Βηθλεέμ είναι σιωπηλό κι όμως διδάσκει περίτρανα την ταπείνωση. Οι νεοέλληνες χριστιανοί ορθόδοξοι έχουν μεγάλη την ανάγκη της γνήσιας μετάνοιας και της αληθινής ταπείνωσης. Οι καιροί είναι δύσκολοι, μα μην τους κάνουμε δυσκολότερους. Ο νεοελληνικός προκλητικός, υπερκαταναλωτικός βίος καταντά απαράκλητος και άχαρος. Των Ελλήνων οι κοινότητες κατά τον Δ. Σαββόπουλο αξίζει να ξαναθυμηθούν την ομορφιά της συντροφιάς, τη χάρη της παρέας, την ωραιότητα του καλαμπουριού.
Και κατά τον Κ. Τσιρόπουλο την ευγένεια του πνεύματος που δίδαξαν με το βίο τους οι άγιοί μας. Παρ' όλα αυτά, αγαπητοί,"Χριστός γεννάται δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε, Χριστός επί γης υψώθητε, άσατε τω Κυρίω άσμα καινόν και εν ευφροσύνη ανυμνήσατε λαοί ότι δεδόξασται".

Μοναχού Μωυσέως, Αγιορείτου

Καθ’ εκάστην εσπέραν ευλογήσω σε

Κάθε μέρα, την ίδια ώρα, επί χρόνια, επί δύο χιλιάδες χρόνια, τα ίδια λόγια, όπως ο ήλιος κάθε μέρα, και δεν λες  να μην βγει μια μέρα, και κάθε μέρα είναι καινούριος και θερμαίνει και φωτίζει και χαροποιεί, καθώς έλεγε ένας Γέροντας, παλιός Αγιορείτης.
Δόξα στον δοξασμένο, ευλογία στον ευλογημένο, τιμή στον πολυτιμημένο, αγάπη στην πηγή της αγάπης, χαρά από τον Δοτήρα της, ειρήνη από τον ουράνιο ειρηνοδότη, ευδοκία, αγαλλίαση, χάρη, αμεριμνησία, μακαριότητα, λήθη και παραμυθία, καθημερινά.
            Ο ύμνος των αγγέλων, στους βηθλεεμίτες ποιμένες, τους αγραυλούντες, τη νύχτα της Θεοφάνειας, της Σαρκώσεως του Λόγου, της κενώσεως της αφάτου και μεγαλειώδους της Παναχράντου Θεότητος, για την ανύψωση της ανθρωπότητος, για την γαλούχησή της στη θέρμη της οσιότητος, της αρετής, της αγαθότητος, της εισόδου της στην ατελεύτητη αιωνιότητα, καθημερινά.
Στο στασίδι το λειασμένο, ορθός, αναμένων, επαναλαμβάνων, γυρτός, μόνος, μοναχός, θεωρών αθορύβως την πλεύση του βίου του θορυβώδους, που κινδύνευσε πολλάκις, που διασώθη θαυματουργικώς, που επείσθη βεβαίως, αλλά δεν παρεδόθη εισέτι ολοκληρωτικώς τω Παντάνακτι... Αλλ’ όμως «καθ’ εκάστην εσπέραν ευλογήσω σε και αινέσω το όνομά σου εις τον αιώνα του αιώνος» . Γιατί συ Κύριε μού γεννήθηκες καταφυγή, μ’ ελέησες, μ’ έγιανες, με δίδαξες, με φώτισες, με φύλαξες, μ’ έμαθες να ελπίζω, να μαθητεύω, να σε ζητώ και να σε υμνώ. Ιδιαίτερα τις ευλογημένες ώρες του εσπερινού.
Ευλόγησον.
Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου
«ΑΘΩΝΙΚΟ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ»,  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΜΟΣ

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Το Χάρισμα

Έν’  άνθος είδα προς το λιόφωτο
να γέρνη από ψηλό κλωνάρι,                                  
κ’ είδα ένα αστέρι, με το βράδιασμα
να χλωμοφέγγη σα λυχνάρι.

Μέρα και νύχτα πάντα γίνεται 
μια προσφορά, άφωνα ταμένη,
και κάποιο ευλαβικό αφιέρωμα
σ’ ενός βωμού την πέτρα μένει.

Και στο βωμό, που ’χει η αγάπη μου
με κισσού φύλλα στεφανώσει
μιας Ιερής Φιλίας το χάρισμα
σου ’χει η ψυχή μου αφιερώσει.

Γ.Δροσίνης         

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Σοφία Σακοράφα: Μετατρέψατε τη Βουλή σε σωματείο – σφραγίδα



Είναι πρακτικά αδύνατο να σε κάθε ανάρτηση, εικόνα, βίντεο, ηχητικό απόσπασμα που αναρτώ να εξηγώ το περιεχόμενο τους. Για αυτούς που έχουν προβλήματα κατανόησης προτείνω πριν τη πλοήγηση τους στο διαδίκτυο να ασχοληθούν με άλλα πιό θεμελιώδη θέματα που έχουν σχέση με την υπόσταση τους.

Ότι διαβάζετε στο ΑΝΘΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ή αναμεταδίδεται από το ΡΑΔΙΟ ΑΝΘΟΕΥΩΔΙΕΣ είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ άποψη - επιλογή, υπόλογος είναι ο δημιουργός τους και δεν εκφράζει τις απόψεις και τις θέσεις άλλου ή άλλων προσώπων. Όποιος επιθυμεί να σχολιάσει τα εν λόγω ΠΑΡΑΚΑΛΩ να χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική διεύθυνση anthologimata@gmail.com και ΝΑ ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΡΙΤΟΥΣ.

Ζητώ συγγνώμη για την προφανή στους πολλούς αυτή καταχώριση αλλά ήταν απαραίτητο να κατατεθεί και εγγράφως για όσους δεν νοούν.

Πηγή

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Πλησιάζει ο καιρός που θα απαγορευθούν οι ιδιωτικοί κήποι και στην Ελλάδα;

"Αν οι άνθρωποι αφήσουν την κυβέρνηση να αποφασίζει τι τροφή θα τρώνε και τι φάρμακα θα παίρνουν, τα σώματά τους θα είναι σύντομα σε τόσο θλιβερή κατάσταση όσο είναι οι ψυχές εκείνων που...ζούν σε καθεστώς τυρρανίας."

Τόμας Τζέφερσον

Εκ των ιδρυτών πατέρων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Ηδη στην Αμερική έχει ξεκινήσει η εφαρμογή του νόμου που έχει κατατεθεί στο Κογκρέσο και αφορά την απαγόρευση καλλιέργειας οργανικών τροφών.

Με λίγα λόγια την απαγόρευση του σπιτικού κήπου για την επιβίωση της οικογένειας.

Οποιος λοιπόν δεν θέλει να ενταχθεί στους κανόνες της Παγκοσμιοποίησης και θα θελήσει να κάνει ένα μικρό κήπο για να ζεί αυτός και η οικογένειά του, θα χαρακτηρίζεται επικίνδυνος και θα δέχεται πρόστιμα και κατασχέσεις προϊόντων καθώς αυτά θα αποτελούν «κίνδυνο για την δημόσια υγεία».

Το όνομα του νόμου αυτού είναι «Νόμος Συγκλήτου S 510 Εκσυγχρονισμός Ασφάλειας Τροφίμων», σύμφωνα με τον οποίο χαρακτηρίζεται παράνομη η καλλιέργεια και αποθήκευση σπόρων.

Ο νόμος της Συγκλήτου «510» για τον εκσυγχρονισμό της ασφάλειας των τροφίμων έχει χαρακτηριστεί ως ο πιο επικίνδυνος νόμος στην ιστορία των ΗΠΑ.

Ο νόμος θα δίνει το δικαίωμα στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να απαγορεύει ή να νομιμοποιεί το μέχρι τώρα δικαίωμα όλων για την καλλιέργεια, το εμπόριο και την μεταφορά όλων των τροφίμων.
Ο νόμος δίνει το δικαίωμα στον «Μεγάλο Αδερφό» να ρυθμίζει μέχρι και την καλλιέργεια ντοματών στην αυλή του σπιτιού μας.

Δίνει το δικαίωμα στην κυβέρνηση να συλλαμβάνει και να φυλακίζει ανθρώπους που πωλούν αγγούρια στην λαϊκή. Θα ποινικοποιεί την μεταφορά οργανικών τροφών αν δεν συμμορφώνεται κάποιος με τους κανόνες των αρχών.



Πηγή: Ψήγματα Ορθοδοξίας

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Το Πρόσωπο. Η βάση της Χριστιανικής οντολογίας

     Μία από τις βασικότερες αιτίες της σύγχυσης που υπάρχει στη χριστιανική ανθρωπολογία προέρχεται από το γεγονός ότι ο ορθολογισμός πολλών χριστιανών έχει αμαυρώσει την οντολογική διάκριση ανάμεσα στην ουσία και την υπόσταση, τη φύση και το πρόσωπο. Το πρόσωπο δεν είναι φύση. Ο Θεός είναι μία φύση σε τρία πρόσωπα. Η φύση του Θεού είναι κοινή στα τρία πρόσωπα. Το κάθε πρόσωπο, όμως, από τα τρία είναι μοναδικό.
     Το γεγονός ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο «κατ’ εικόνα Θεού», συνεπάγεται, εκτός των άλλων, ότι και στον άνθρωπο όπως και στον Θεό, υπάρχει η ίδια διάκριση φύσεως και προσώπων. Και ο άνθρωπος, όπως και ο Θεός, είναι ένας κατά την φύση, αλλά σε μύρια πρόσωπα.
Αυτό που μας κάνει ανθρώπους είναι η φύση μας, που είναι κοινή σε όλους μας. Αυτό που κάνει τον καθένα μας όν μοναδικό και ανεπανάληπτο είναι το πρόσωπό μας. Και τη μεν φύση μας είδαμε από που την έχουμε και πώς δημιουργήθηκε. Το πρόσωπό μας, όμως, είναι ένα μυστήριο. ένα μυστήριο, εντούτοις, πέρα για πέρα χειροπιαστό, αφού είναι κάτι που το ζούμε καθημερινά στον εαυτό μας και στους ανθρώπους που μας περιβάλλουν.
     Αυτό που μας κάνει ανθρώπους, όντα διαφορετικά από τα ζώα, είναι το πρόσωπο. Τα ζώα δεν έχουν πρόσωπο, έχουν μόνο φύση. Πρόσωπο δεν υπάρχει παρά μόνο στα λογικά όντα. Ο Θεός είναι πρόσωπο και, κατ’ εικόνα Θεού, οι άνθρωποι και οι άγγελοι είναι κι αυτοί πρόσωπα.
     Τι είναι το πρόσωπό μας και από που το έχουμε; Eίναι το αποτύπωμα της σφραγίδας επάνω στη χωμάτινη φύση μας. Η σφραγίδα είναι θεία και μοναδική. Είναι το πρόσωπο του Λόγου του Θεού. Τα αποτυπώματα της σφραγίδας είναι όσα και οι άνθρωποι. Λέγονται εικόνες του Θεού. Το πρωτότυπο μιας βασιλικής σφραγίδας, του βασιλικού δαχτυλιδιού, είναι χρυσό. Τα αποτυπώματα της σφραγίδας, όμως, είναι από την ύλη επάνω στην οποία ακούμπησε το χρυσό δαχτυλίδι, κερί ή πηλός. Το σχέδιο που αποτυπώνεται είναι αυτό που υπάρχει επάνω στο χρυσό βασιλικό δαχτυλίδι.
     Στη δική μας περίπτωση, η θεία σφραγίδα είναι το πρόσωπο του Λόγου του Θεού. Ο πηλός που δέχεται τη σφραγίδα είναι η χωμάτινη φύση μας. Το σχέδιο που αποτυπώνεται επάνω στη χωμάτινη φύση είναι η εικόνα του Θεού. Το άγγιγμα της θείας σφραγίδας επάνω στη χωμάτινη φύση είναι η σάρκωση του Θεού Λόγου.
     Το σφράγισμα αυτό της χωμάτινης φύσης μας με το πρόσωπο του Θεού Λόγου δεν είναι μόνο μια ιστορική πραγματικότητα. Είναι, κυρίως, μια οντολογική πραγματικότητα, πάνω και πέρα από τον χρόνο, με τα θεμέλιά της στηριγμένα πάνω στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό.
     Τα θεία, λοιπόν, χαρακτηριστικά του είναι μας δεν προέρχονται από τη χωμάτινη φύση μας, αλλά από την εικόνα του Θεού που τυπώθηκε πάνω σ’ αυτή τη φύση. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η ελευθερία, ο λόγος, η αθανασία, η δεκτικότης της Ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, η δυνατότητα της δημιουργίας και άλλα παρόμοια. Δεν είναι χαρακτηριστικά φύσεως, αλλά χαρακτηριστικά προσώπου.
     Όπως όλα τα μυστήρια, το πρόσωπο δεν είναι κάτι που μπορεί να οριστεί. Είναι το άπιαστο «κάτι» που έδωσε στους ανθρώπους η ενανθρώπιση του Λόγου και τους έκανε δεκτικούς της Χάριτος και Ενεργείας του Αγίου Πνεύματος. Δεν είναι φύση, δεν είναι μια δεύτερη ουσία. Είναι μια ιδιότητα της χωμάτινης φύσης που όμως είναι δοσμένη απ’ έξω, το αποτύπωμα του Θείου Προσώπου του Υιού και Λόγου του στον καθένα από μας. Αυτό είναι που κάνει τον καθένα από μας όν μοναδικό, ανεπανάληπτο, ελεύθερο, γνωστό στον Θεό και επομένως, εσαεί υπαρκτό στη θεία μνήμη, έτσι ώστε και μετά το θάνατο και τη διάλυση της φύσεώς του, αυτό να μένει «εν χειρί Θεού». Η θεία μνήμη είναι ύπαρξη και ζωή αιώνιος εν Θεώ.
     Το πρόσωπο είναι ό,τι μένει από τον άνθρωπο μετά θάνατον. ό,τι τον συνδέει με την καινούρια φύση που θα αποκτήσει με την Ανάσταση, αυτό που γεφυρώνει το παλιό σώμα της φθοράς με το καινούριο της αφθαρσίας και κάνει και το παλιό και το καινούριο σώμα, σώμα του ίδιου και ανεπανάληπτου ανθρώπου.
     Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του χώμα της γης, έχει το πρόσωπο επειδή ο Θεός τον θέλησε κατ’ εικόνα Του και έγινε άνθρωπος γι’ αυτόν. Επάνω σ’ αυτό το πρόσωπο ενεφύσησε ο Θεός πνοή ζωής, την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και έγινε ο άνθρωπος ψυχή ζώσα. όπως γίνεται το σίδερο, που είναι δεκτικό της φωτιάς και όταν έρθει σε επαφή με τη φωτιά πυρακτώνεται κι αυτό από την ενέργεια της φωτιάς.
     Το μυστήριο της διάκρισης ανάμεσα στη φύση και τα πρόσωπα είναι πολύ σημαντικό. Τα μυστήρια δεν τα καταλαβαίνουμε, αλλά τα ζούμε. όποιος ζεί την Ορθοδοξία κάτι καταλαβαίνει από τα παραπάνω. όλοι οι υπόλοιποι προσπαθούν να κατανοήσουν τα μυστήρια με τη δύναμη του μυαλού τους.
    Ό,τι κι αν είναι αυτό που είμαστε, είναι εν Χριστώ. Μπορούμε να ξεφύγουμε από τη σύγχυση του τι είναι ο άνθρωπος, εάν καταλάβουμε ότι ο Χριστός είναι η ρίζα του είναι μας και το θεμέλιο της ύπαρξής μας.

Πηγή ΑΝΤΙΦΩΝΟ

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Αντί "διαθήκης", Χρήστου Γ. Καρβούνη

Τούτα τα λόγια τα 'κλαψα εγώ
άλλος να μην τα κλάψει.
Κι αν δε το μπορέσει και κλάψει μια φορά
Δεύτερη να μην το κάνει.
'Οσοι, δικοί και ξένοι, μ' αγαπούν
Σαν έρθει το τρανό φευγιό μου
Θα ' θελα στον πόνο νικητές να βγουν
Τα μαύρα γρήγορα να πετάξουν
Να με θυμούνται στην προσευχή τους μόνο.
Εκεί που θα μ' ακουμπήσουνε,
σ' αυτό το λίγο χώμα,
βασιλικός πλατύφυλλος να φυτευτεί.
Και να ποτίζεται για να κρατάει το χρώμα.
Στα γλέντια τους θα 'μαι και 'γω
κάπου εκεί κοντά τους.
Να τους κερνώ, να τους πετώ, τα μυρωδάτα φύλλα.
Να κάνουν και μνημόσυνα, μόνο
το πρόσφορο και το σιτάρι θέλω.
Να μην ξεχνούν στη μνήμη μου,
την πείνα -έστω ενός- του αδικο-πεινασμένου.

     Εργάτη της Παιδείας θέλει να τον αποκαλούν το Βελλαΐτη δάσκαλο Χρήστο Γ. Καρβούνη, το πλούσιο παιδί φτωχών γονέων, που ό,τι του ακριβοστάλαξε η ζωή και στο κορμί, στο νου και στην ψυχή, το δέχτηκε ως δώρο κι αυτός ως αντίδωρο τ' αφήνει στην πράξη και πάνω στην γραφή. 

(Από το βιβλίο του κ. Χρήστου Γ. Καρβούνη, Χαμοκέρασα, Ιωάννινα 2009)

     Σήμερα Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010 με οσιακό τρόπο αρχίνησε η αιώνια του ζωή. Ο Κύριος να τον αναπαύει και η μνήμη του γλυκιά απαντοχή στις καρδιές των ανθρώπων που τον αγαπούν.

Διαζύγιο Εκκλησίας - Κράτους

Πλήρες το κείμενο στην διεύθυνση NewPost

Και καταλήγει το άρθρο ως εξής!
     ...Στο μεταξύ έχει διαρρεύσει οτι μεταξύ των αλλαγών που έχει σχεδιάσει η Κυβέρνηση και θα κληθεί η κ. Διαμαντόπουλου να υλοποιήσει είναι:
1. Η κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών.
2. Η απόλυτη εφαρμογή του νόμου ο οποίος ορίζει οτι εντός 8 ημερών θα δηλώνεται στο Ληξιαρχείο το όνομα του νεογέννητου, που σημαίνει για τους ανθρώπους της Εκκλησίας έμμεση κατάργηση του βαπτίσματος.
3. Επίσημη αποκαθήλωση των εικόνων και των ιερών συμβόλων απο όλους τους δημόσιους χώρους.
4. Κατάργηση των θρησκευτικών υπηρεσιών στον Ελληνικό Στρατό και στα Σώματα Ασφαλείας.
5. Κατάργηση του αγιασμού σε σχολεία και την Βουλή των Ελλήνων

Σε στάση αναμονής η Ιερά Σύνοδος για την "Κάρτα του Πολίτη"

Σε στάση αναμονής βρίσκεται η Ιερά Σύνοδος για την "Κάρτα του Πολίτη", καθώς χθες αργά το βράδυ σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Συνοδικό Μέγαρο με τη συμμετοχή Μητροπολιτών, Νομικών και εκπροσώπων της Πολιτείας διαφάνηκε ότι ακόμη δεν υπάρχει νομοσχέδιο που να θεσμοθετεί το ζήτημα.
Πληροφορίες της  "Romfea.gr" αναφέρουν, ότι ο Γ. Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών που συμμετείχε στη σύσκεψη, τόνισε στους Μητροπολίτες ότι ακόμα δεν έχει συνταχθεί το σχετικό νομοσχέδιο.
Επίσης ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου τους ενημέρωσε, ότι όταν η Πολιτεία προετοιμάσει το εν λόγω σχέδιο νόμου θα ενημερώσει την Διαρκή Ιερά Σύνοδο και θα λάβει υπόψιν της τυχόν ενστάσεις και προβληματισμούς της Εκκλησίας.

Πηγή Ρομφέα

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

Κυριακή, 23 Μαΐου 2010