Ράδιο ἈνθοΕυωδίες

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ πρωτόκλητος

Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου
Ἀπὸ «Θρησκευτικὴ καὶ Ἠθικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία», τόμ. 2ος, Ἀθῆναι 1963


Οὗτος ἦτον ἀπὸ τὴν πόλιν Βηθσαϊδᾶν, υἱὸς μὲν Ἰωνᾶ, ἀδελφὸς δὲ Πέτρου τοῦ Ἀποστόλου. Οὗτος ἔγινε πρότερον μαθητὴς Ἰωάννου τοῦ μεγάλου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ. Ἔπειτα ὅταν ἤκουσε τὸν Διδάσκαλόν του νὰ λέγῃ, δακτυλοδεικτῶν τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν «Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ Κόσμου», τότε, λέγω, ἀφήσας τὸν Πρόδρομον, ἠκολούθησεν εἰς τὸν Χριστόν. Ἀλλα καὶ πρὸς τὸν ἀδελφόν του, καὶ κορυφαῖον Πέτρον οὗτος εἶπεν: «Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν». Καὶ μὲ τὸν λόγον αὐτὸν ἐτράβηξε τὸν Πέτρον εἰς τὸν τοῦ Χριστοῦ πνευματικὸν ἔρωτα. Καὶ ἄλλα πολλὰ εὑρίσκονται εἰς τὴν θεόπνευστον Γραφήν, εἰρημένα περὶ τοῦ Ἀποστόλου τούτου. Εἰς ἄλλον μὲν οὗν Ἀπόστολον, ἄλλο μέρος τῆς Οἰκουμένης ἐκληρώθη, Εἰς τοῦτον δὲ τὸν Πρωτόκλητον, ἐκληρώθη μετὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου ἡ Βιθυνία καὶ ἡ Μαύρη Θάλασσα καὶ τὰ μέρη τῆς Προποντίδος, ἤτοι τὰ μέρη τὰ ἀπὸ τῆς θαλάσσης τοῦ Μαρμαρᾶ ἀρχόμενα καὶ ἐκτεινόμενα ἕως εἰς τὴν Μαύρην Θάλασσαν, ὁμοίως καὶ ἡ Χαλκηδόνα καὶ τὸ Βυζάντιον, ἤτοι ἡ νῦν Κωνσταντινούπολις, καὶ ἡ Θράκη καὶ ἡ Μακεδονία καὶ τὰ μέρη ὁποὺ ἐκτείνονται ἕως τὸν Δούναβιν ποταμόν, ὡσαύτως καὶ ἡ Θετταλία καὶ Ἑλλὰς καὶ τὰ μέρη ὁποὺ φθάνουν ἕως εἰς τὴν Ἀχαΐαν, ἤτοι ἕως εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ Μορέως, τὸ ὁποῖον περιέχεται ἀναμεταξὺ τῶν Βασιλικῶν καὶ τῆς Γαστούνης, ὁμοίως καὶ ἡ Ἀμισός, ἡ καλουμένη Σαμψοῦς καὶ Ἐμὴδ καὶ ἡ Τραπεζοῦντα καὶ ἢ Ἡράκλεια καὶ ἡ Ἄμαστρις, ἥτις Σήσαμος ὠνομάζετο πρότερον.


Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνα

Ο υμνωδός την ονομάζει «πανεύφημον νύμφην Χριστού» την Αγίαν Αικατερίναν και πολύ δικαίως γιατί η Αγία ως μόνον νυμφίον της ψυχής της είχε κάνει τον Χριστόν. Η ζωή της πραγματικά πολύαθλος κατέπληξε τους πάντας. Η σοφία και η γνώσις, όλη η επιστήμη του καιρού της είχε γίνει κτήμα της. Όλα όμως τα περιφρόνησε για την αγάπη του μοναδικού Νυμφίου, του Χριστού.


Και όμως η σοφία του κόσμου αυτού δεν την παραπλάνησε, ούτε η γήινη φιλοσοφία. Την έθεσε στην υπηρεσία της αληθινής φιλοσοφίας, για να ελκύση στην πίστι του Χριστού τους φιλοσόφους του καιρού εκείνου και τους ρήτορας.


Υπέμεινε πολλά βασανιστήρια και φυλακίσεις και απ' όλα αυτά την εγλύτωσε θαυματουργικά ο Κύριος. Τέλος παρέδωσε την αγία ψυχή της με μαρτυρικόν διά ξίφους θάνατον, διά να πρεσβεύη από τότε για όλους, όσοι επικαλούνται την προστασία της. Ιδιαιτέρως τιμάται εις το όρος Σινά από τους μοναχούς της Μονής Σινά, γιατί θαυματουργικώς μετεφέρθη το σώμα της επί του όρους αυτού.


Νομίζομεν ότι μεγάλην ωφέλειαν θα λάβη ο αγαπητός αναγνώστης από την ανάγνωσιν του βίου της Αγίας Αικατερίνης, γι' αυτό και προβαίνομεν εις την έκδοσιν του φυλλαδίου αυτού με την ευχήν όπως η Μεγαλομάρτυς «αιτήται πάσι το μέγα έλεος».


Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Ἡ προσευχὴ τοῦ ταπεινοῦ

Ζαχαρίας Παπαντωνίου


Κύριε, σὰν ἦρθεν ἡ βραδιά, σοῦ λέω τὴν προσευχὴ μου.
Ἄλλη ψυχὴ δὲν ἔβλαψα στὸν κόσμο ἀπ’ τὴ δική μου.
Ἐκεῖνοι, ποὺ μὲ πλήγωσαν, ἦσαν ἀγαπημένοι.
Τὴν πίκρα μου τὴ βάστηξα. Μοῦ δίνεις καὶ τὴν ξένη.


Δὲν ἔχω δόξα. Εἶν’ ἥσυχα τὰ ἔργα, ποὺ ἔχω πράξει.
Ἄκουσα τὴ γλυκειὰ βροχή. Τὴ δύσι ἔχω κοιτάξει.
Ἔδωκα στὰ παιδιὰ χαρές, σὲ σκύλους λίγο χάδι.
Ζευγᾶδες καλησπέρισα, ποὺ γύριζαν τὸ βράδυ.


Τώρα δὲν ἔχω τίποτα νὰ διώξω ἢ νὰ κρατήσω.
Δὲν περιμένω ἀνταμοιβή. Πολύ ’ναι τέτοια ἐλπίδα.
Εὐδόκησε ν’ ἀφανιστῶ, χωρὶς νὰ ξαναζήσω...
Σ’ εὐχαριστῶ γιὰ τὰ βουνὰ καὶ γιὰ τοὺς κάμπους ποὺ εἶδα.


"Τὰ θεῖα δῶρα"

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Eἰς ὅρος μικρόν


Το οδοιπορικό αυτό, γυρισμένο και επιμελημένο από τους ίδιους τους μοναχούς, σε ταξιδεύει μέσα στο χρόνο στην Ιερά Μονή του Τιμίου Σταυρού στη Δυτική Βιρτζίνια της Αμερικής. Η ταινία απεικονίζει την ομορφιά και τους αγώνες του μοναστηριακού βίου, χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από τις Γραφές και τους Αγίους Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Τα στιγμιότυπα της μοναστικής ζωής με την παρουσία ενός από τους μοναχούς, μας ταξιδεύουν σε μια ολόκληρη εκκλησιαστική χρονιά, καθώς εναλλάσσονται οι εποχές στα βουνά αυτά. Είναι ένα μοναδικό οδοιπορικό σ' ένα Ορθόδοξο μοναστήρι του 21ου αιώνα, με εικόνες και ρίζες αρχαιότερες, σαν και αυτές που γράφτηκαν τον 6ο αιώνα από τον καθοδηγητή των μοναχών, Αββά Δωρόθεο.

Πηγή: Συν-Οδοιπορία

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Εἰς μνήμην...

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Ὅσιος Νεῖλος ὁ μυροβλήτης - Διδαχαί τοῦ Ἁγίου

Γεννήθηκε στην κωμόπολη Άγιος Πέτρος Κυνουρίας της Πελοποννήσου από ευσεβείς γονείς περί το 1601. Τα πρώτα γράμματα έμαθε από τον θείο του, ιερομόναχο Μακάριο, μαζί με τον οποίο ήλθε και μόνασε στην πλησιόχωρη της πατρίδος του μονή Παναγίας της Μαλεβής. Εκεί χειροτονήθηκε και ιερεύς. Ο πόθος όμως θειότερης και ασκητικότερης ζωής τον έφερε στο περιλάλητο Άγιον Όρος.

Κατοίκησε κοντά στο σπήλαιο του αγίου Πέτρου του Αθωνίτου και με κόπους πολλούς έκτισε κελλί με ναό προς τιμή της Υπαπαντής, τον οποίο κόσμησε με εικόνες, που ο ίδιος αγιογράφησε, γιατί ήταν καλός αγιογράφος. Ο θείος Νείλος, «καταφλεγόμενος από τον πόθον της ησυχίας, εξήτει τόπον ερημικώτερον και εύρων σπήλαιον κατάκρημνον και από τα δύο μέρη, φοβεόν εις την θέαν δια το κρημνώδες, κατέβαλε μεγάλας προσπάθειας και κατηλθεν εις αυτό». Εκεί βίωσε μυστικά υπερουράνιες καταστάσεις.

Ἡ Προσευχή - Ὅσιος Νεῖλος ὁ ἀσκητής

Γνωρίζουμε, άραγε, οι σημερινοί Χριστιανοί, τι είναι η αληθινή προσευχή, ποια τα χαρακτηριστικά της και ποιοι οι καρποί της;

Οι 'Άγιοι της Εκκλησίας μας, που υπήρξαν οι κατεξοχήν προσευχόμενοι άνθρωποι, μας έχουν παραδώσει την ιερή τους εμπειρία με τρόπο εκφραστικό και κατηγορηματικό. Η προσευχή, μας λένε, είναι ανύψωση του νου στον Θεό και συνομιλία μαζί Του. Η προσευχή είναι ένωση τού ανθρώπου με τον Θεό· έργο των αγγέλων κλειδί τού Παραδείσου· φωτισμός της ψυχής· συγχώρηση των αμαρτημάτων μητέρα των αρετών. Η προσευχή είναι όπλο ακαταμάχητο· θησαυρός αδαπάνητος· γέφυρα που σώζει από τους πειρασμούς· τείχος που προστατεύει από τις θλίψεις. Η προσευχή είναι καθρέφτης της πνευματικής ζωής τού ανθρώπου και εργασία που ποτέ δεν τελειώνει.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων



Ἀπολυτίκιον, Ἦχος πλ. δ'

Ἐν τῇ ὑπομονῇ σου ἐκτήσω τὸν μισθόν σου Πάτερ, Ὅσιε, ταῖς προσευχαῖς ἀδιαλείπτως ἐγκαρτερήσας, τοὺς πτωχοὺς ἀγαπήσας, καὶ τούτοις ἐπαρκέσας, Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Ἰωάννη Ἐλεῆμον μακάριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Νεαπόλεως (Λεμεσού Κύπρου) και ανατράφηκε από τους γονείς του Επιφάνιο και Ευκοσμία μέσα σε κλίμα ευσέβειας και πίστης. Αν και ο Άγιος ήθελε να υπηρετήσει την Εκκλησία, υπάκουσε στο θέλημα των γονιών του και νυμφεύθηκε. Όμως, η γυναίκα του πρώτα και ύστερα τα δύο του παιδιά πέθαναν και ως άλλος Ιώβ ο Άγιος δεν απελπίζεται αλλά δοξολογεί τον Θεό και αφιερώνεται ολοκληρωτικά στο θέλημά Του και στη διακονία των αδελφών του χριστιανών. Έτσι, όλοι οι πονεμένοι και βασανισμένοι, τα ορφανά και οι χήρες βρίσκουν προστασία από τον Άγιο, του οποίου η φήμη διαδίδεται παντού.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή... Ὁμιλία τοῦ Γιώργου Σεφέρη

Εδώ και μήνες η Ελλάδα είναι στο πραιτώριο. Χλευάζεται και κατασυκοφαντείται. Αναίσχυντοι αργυραμοιβοί την παίζουν στα ζάρια. Προσβάλλουν τους ανθρώπους της, αμφισβητούν την ιστορία της και τον πολιτισμό της. Όποια εφημερίδα και να ανοίξεις, μας έχουν κατατάξει στα «σκουπίδια». Μας θεωρούν ένα περιττό βάρος, από το οποίο όλοι θέλουν να απαλλαγούν, αλλά δεν ξέρουν ακόμα πώς.

Ε, λοιπόν, η Ελλάδα δεν είναι για τα σκουπίδια!

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Οἱ ἀμετανόητοι καί οἱ ὑπεκφυγές τους

Βασίλης Καραποστόλης
Kαθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών


«Δεν μετανιώνω για τίποτα». «Ό,τι έγινε, έγινε». H δήλωση ακούγεται συχνά και σε τόνους που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση. Άνθρωποι που φαίνεται πως προσπαθούν να κάνουν έναν απολογισμό της ζωής τους, αποδεικνύεται πως δεν επιθυμούν παρά μιαν επίδειξη. Θα ήθελαν να δείχνουν αδέσμευτοι, «ξεπλυμένοι» από άχρηστες μνήμες. Δεν κοιτάνε προς τα πίσω αυτοί, μόνο μπροστά. Δεν έχει νόημα - ισχυρίζονται - να σκαλίζουμε τα περασμένα, αφού τα περασμένα δεν διορθώνονται. Ίσια μπροστά λοιπόν η ματιά, εμπιστοσύνη στο μέλλον! Αλλά, μήπως αυτός που το φωνάζει είναι μόνο ο φόβος τους;

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Λέτε νά μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεός...;


Μέγας εἶ, Κύριε, καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου,
καὶ οὐδεὶς λόγος ἐξαρκέσει πρὸς ὕμνον τῶν θαυμασίων σου

Θερμοπύλες... Κούγκι... Ζάλογγο... Αρκάδι... Ψαρά... 
Χίος... Μεσολόγγι...Αλβανικό Μέτωπο...


Θα μας δοθεί άραγε η ΕΥΛΟΓΙΑ να έχουμε την ευκαιρία να φωνάξουμε πάλι ΟΧΙ και να απαλλαχθούμε από κάτι που ούτε θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε ότι θα είχαμε τον τρόπο να το κάνουμε ;

Είμαστε ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ως άλλως ΔΑΥΙΔ να παλέψουμε πάλι με τον ΓΟΛΙΑΘ και να νικήσουμε όπως έχει συμβεί ξανά στην πίστη και στην ιστορία του λαού αυτού;

Είμαστε έτοιμοι ως λαός να αφήσουμε τους κάθε λογής "συμμάχους" μας να βαδίσουν τον δρόμο της "φιλαδελφείας" τους και εμείς να επανέλθουμε στην στενή και τεθλιμμένη οδό της Ορθόδοξης πίστης μας που οδηγεί στη ΣΩΤΗΡΙΑ; 


Μωραίνει Κύριος ὄν βούλεται ἀπωλέσει