Ράδιο ἈνθοΕυωδίες

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Ἐπιστολή Παύλου πρός Κορινθίους Β' - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Κατά Μάρκον Ἅγιον Εὐαγγέλιον - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Ἐπιστολή Παύλου πρός Ἑβραίους - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Πράξεις τῶν Ἀποστόλων - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Ἐπιστολή Παύλου πρός Κορινθίους A' - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Ἐπιστολή Παύλου πρός Τίτον - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Ἐπιστολή Παύλου πρός Φιλιππησίους - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Κατά Ματθαίον Ἅγιον Εὐαγγέλιον - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Κατά Ἰωάννην Ἅγιον Εὐαγγέλιον - Καινή Διαθήκη Ν. Ι. Σωτηρόπουλου

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Οἱ μικρές ἐντολές

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
στον ιερό ναὸ του Ἁγ. Γεωργίου Ν. Ψυχικοῦ – Ἀθῆναι 15-7-1962)

Κυρ. Πατ. Δ΄ Οἰκ. Συνόδου (Ματθ. 5,14-19)

«Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων
καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους,
ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 5,19)

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, ἀγαπητοί μου, ἐρωτῶ τὸν ἑαυτό μου, ἐρωτῶ τοὺς ἄλλους, καὶ τώρα ἐρωτῶ κ᾽ ἐσᾶς· εἴμαστε Χριστιανοί; Περί­ερ­γο, θὰ πῆτε· δόξα τῷ Θεῷ ὅλοι βγή­καμε ἀπὸ τὴν κολυμβήθρα τῆς Ὀρ­θο­δοξί­ας· πῶς μᾶς κάνεις τέτοιο ἐρώτημα; Δυστυ­χῶς, ἀγαπη­τοί μου, μὲ τὰ χείλη εἴ­μα­στε Χριστιανοί. Ὅ­πως λέει ὁ προφήτης Ἠσαΐας, «ὁ λαὸς αὐτὸς μὲ λατρεύει μὲ τὰ χείλη, ἀλλὰ ἡ καρδιά του εἶνε μακριὰ ἀπὸ μένα» (Ἡσ. 29,13. Ματθ. 15,8. Μᾶρκ. 7,6).

Ἀφορμὴ νὰ κάνω τὸ ἐ­ρώτημα αὐτὸ μοῦ δίνει ἡ σημερινὴ εὐαγγελι­κὴ περικοπή, ἡ ὁποία διαβάζεται εἰς μνήμην τῶν ἁγίων πατέρων τῶν ἕξι Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἡ περικοπὴ αὐτὴ εἶνε ἕνας πνευματικὸς καθρέφτης, καὶ μᾶς καλεῖ ὅλους νὰ ἐξετάσουμε βαθειὰ τὸν ἑαυτό μας, ἂν εἴμαστε πράγματι Χριστιανοί. Καὶ θὰ εἴμαστε, ἐὰν τηροῦμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου.

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Ἰχνηλατώντας (ΕΤ1) Προσφορᾶς συνέχεια - Ντουραχάνι, Ἰωάννινα



Μία κρύα ηπειρώτικη νύχτα, ο Ντουραχάν πασάς, Μπέης της Ρούμελης περνά πάνω από την παγωμένη λίμνη των Ιωαννίνων. Μόνο σημάδι ένα εικονοστάσι της Παναγίας . Όταν ξημερώνει, συνειδητοποιεί τον κίνδυνο που διέτρεξε και χτίζει από ευγνωμοσύνη μία Μονή για την Παναγία.

Έτσι γεννιέται, σύμφωνα με την προφορική παράδοση η Μονή της Παναγιάς του Ντουραχάνη.

Γέννημα προσφοράς η δημιουργία της Μονής, γέννημα προσφοράς και η λειτουργία εδώ και 20 χρόνια του Οικοτροφείου και του Σχολείου της Μονής. Στις αρχές του ’80 το όνειρο του γέροντα Αθανάσιου για μία φωλιά για ορφανά και φτωχά παιδιά ενέπνευσε νεαρές φοιτήτριες που αποτέλεσαν το έμψυχο υλικό της νέας προσπάθειας. Οικοτροφείο και Σχολείο πήραν σάρκα και οστά προσφέροντας φιλοξενία και μόρφωση σε εκατοντάδες παιδιά. Πολλά αναδείχθηκαν εξέχοντα μέλη της κοινωνίας της περιοχής, άλλα ακολούθησαν λαμπρή καριέρα εκτός συνόρων. Σχεδόν όλα επέστρεψαν για ν’ ανταποδώσουν την αγάπη και τη φροντίδα που δέχθηκαν. Ιχνηλατούμε το σημαντικό έργο που επιτελείται όλα αυτά τα χρόνια μέσα από μαρτυρίες παλαιών και νέων οικότροφων και μαθητών, καταγράφουμε τις παράλληλες δραστηριότητες που αναπτύσσονται και σκιαγραφούμε ανθρώπινες ιστορίες που αποδεικνύουν ότι η αγάπη είναι σπόρος που όταν ποτίζεται γίνεται δέντρο με καρπούς…

Πηγή: ΕΤ1

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

Ὀρθόδοξος Τύπος φ. 1936 (06 Ἰουλ. 2012)

Τά δύο θαύματα

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
στον ιερό ναό του Ἁγιου Νικολάου Κρατεροῦ – Φλωρίνης 3-7-1977)

ΑΚΟΥΣΑΤΕ , ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Τί μᾶς λέει; Λέει, ὅτι ὁ Κύριός μας ἔκανε δύο θαύματα, ποὺ δείχνουν ὅτι ὁ Χριστὸς ἐξουσιάζει τὰ πάντα· τὰ δέν­τρα, τὰ ποτάμια, τὶς λίμνες, τὰ ἄ­στρα, τοὺς ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους, καὶ τοὺς δαί­μονες ἀ­­κόμα. Εἶνε ὁ Κύριός μας, ποὺ πρέπει μὲ ὅλη μας τὴν καρδιὰ νὰ τὸν λατρεύουμε.

Δυὸ θαύματα σήμερα διηγεῖται τὸ εὐαγγέλιο. Καὶ τὰ δυὸ δείχνουν τὴν παντοδυναμία τοῦ Χριστοῦ, μὲ τὴν ἑξῆς διαφορά· τὸ ἕνα δεί­χνει καὶ τὴν ἀγάπη καὶ εὐσπλαγχνία του στὸν ἄνθρωπο, τὸ ἄλλο δείχνει τὴν τιμωρία στοὺς κακοὺς καὶ ἀμετανοήτους. Εἶνε φιλάνθρωπος ἀλλὰ καὶ δίκαιος. Αὐτὰ τὰ δύο βλέπουμε ἐδῶ.

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

Τό φόρεμα τῆς Παναγίας – Παναγία τῶν Βλαχερνῶν (2 Ἰουλίου)

Μια «κρυφή» εορτή αφιερωμένη στη «Μητέρα του Φωτός» είναι και η «Κατάθεσις της τιμίας Εσθήτος της Ύπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχέρναις» (473), όπως αναφέρει το ημερολόγιο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 2 Ιουλίου, ημέρα που εορτάζεται επίσημα αυτό το γεγονός. Μάλιστα είναι η πρώτη και κυρία εορτή την ήμερα αυτή. Όντως είναι «κρυφή» εορτή, υπό την έννοια ότι ελάχιστοι γνωρίζουν για το θέμα αυτό, σε αντίθεση με την τίμια Ζώνη που γνωρίζουν πολλοί. […] Πώς λοιπόν έχει το θέμα, η ιστορία του ιερού αυτού κειμηλίου της Θεοτόκου πού ονομάζεται Εσθήτα και πώς έφθασε στην Κωνσταντινούπολη;

Σύγχρονα θαύματα τῶν Ἀγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ τῶν Ρωμαίων

Επιμέλεια πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Α. Στον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό.

Ο Μακαριστός Γέροντας Ιωσήφ γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1921, ημέρα εορτής των Αγίων Αναργύρων. Κοιμήθηκε την ίδια ημέρα, ήτοι 1 Ιουλίου 2009. Αποτελεί μια από τις σύγχρονες Αγιορείτικες ορθόδοξες μορφές, τις οποίες οι Άγιοι Ανάργυροι, ως φαίνεται, είχαν υπό την σκέπη τους. Η μητέρα του Γέροντα, όταν κυοφορούσε σε αυτόν, επισκέφθηκε ένα μικρό μοναστήρι αφιερωμένο στους Αγίους Αναργύρους στην περιοχή Γιόλου στην Κύπρο, προκειμένου να προσευχηθεί για την εγκυμοσύνη της. Εκεί στην αυλή του μοναστηριού, 7 μηνών έγκυος, αισθάνθηκε πρόωρα τους πόνους του τοκετού και έτσι γεννήθηκε ο μικρός Σωκράτης ( το κοσμικό όνομα του Γέροντα).

Οι Άγιοι Ανάργυροι δεν έπαψαν να τον ευεργετούν.

Την παραμονή της κοίμησής του ο Γέροντας εξομολογήθηκε στο διακονητή του ότι αισθάνεται το θάνατο να έρχεται. Η εξάντληση που ένιωθε επέφερε πτώση της πίεσης και πνευμονικό οίδημα. Οι Άγιοι Ανάργυροι τον πήραν από κοντά μας ξημερώματα Τετάρτης 1 Ιουλίου, οπότε πήρε τρεις αργές αναπνοές και έτσι ήσυχα έφυγε για την αιωνιότητα.

Μετά την κοίμησή του επήλθε και το πρώτο θαύμα του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού. Μιάμιση ώρα μετά την κοίμησή του, ο Γέροντας Ιωσήφ χαμογέλασε! Αυτό αποτελεί θαύμα, που η Θεία Χάρις επενεργεί και δεν μπορεί να ερευνηθεί και να εξηγηθεί επιστημονικά. Όμως μόνο βιωματικά μπορεί κάθε ευσεβής και ταπεινός Χριστιανός να αισθανθεί και να κατανοήσει το μέγα αυτό γεγονός.