Ράδιο ἈνθοΕυωδίες

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής καταγόταν από κάποιο φτωχό χωριό της Γαλιλαίας που ονομαζόταν Βηθσαϊδά. Ήταν γιος του ψαρά Ζεβεδαίου και της Σαλώμης που ήταν συγγενής της Παναγίας Μητέρας του Χριστού. Πολύ νωρίς έγινε μαθητής του Ιωάννου Προδρόμου ενώ παράλληλα εργαζόταν και στην τέχνη του ψαρά κοντά στον πατέρα του και τον αδελφό του Ιάκωβο.

Κάποια μέρα λοιπόν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάδιζε αργά στις όχθες του Ιορδάνου διδάσκοντας τον λαό την μετάνοια και βαπτίζοντας στον Ιορδάνη. Μαζί του ήσαν και δύο από τους μαθητές του, ο αδελφός του Πέτρου, και ο Ιωάννης. Καθώς ξεχωρίζει μέσα στο πλήθος τον Ιησούν Χριστόν παράξενα ακούγονται τα λόγια του: «Ίδε ο αμνός του Θεού».

Η καρδιά των δύο μαθητών σκιρτά στο άκουσμα των λόγων αυτών. Μήπως είναι ο Μεσσίας που περιμένουν;...

Μόλις τον βλέπουν ν' απομακρύνεται τον ακολουθούν με κάποια προσμονή και ελπίδα. Ο Ιησούς γνωρίζοντας τον πόθο τους να τον πλησιάσουν στρέφεται και τους ρωτά:

-Τι ζητείται;

-Ραββί, που μένεις; του απαντούν.

-Έρχεσθε και ίδετε. Ελάτε να διαπιστώσετε μόνοι σας. Ήλθαν λοιπόν και έμειναν κοντά του όλο εκείνο το ευτυχισμένο απόγευμα...

Πάτμος καί Ἱερά Ἀποκάλυψη

Ὀρθόδοξος Τύπος φ. 1942 (21 Σεπτ. 2012)

Βίος καὶ Πολιτεία τῆς Ὁσίας Μητρὸς ἡμῶν Εὐφροσύνης


Ὁ βίος τῆς ἁγίας Εὐφροσύνης εἶναι θαυμαστὸς καὶ ὁ τρόπος τῆς ζωῆς της ἀσυνήθιστος. Ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα πνευματικῆς ἀνδρείας, ἁγνείας καὶ σωφροσύνης.

Γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια τὸν 5ο αἰώνα μ. Χ. Ἦταν μοναχοκόρη καὶ πολὺ πλούσια. Ὁ ὑλικὸς πλοῦτος, εὐτυχῶς, δὲν κατόρθωσε νὰ τῆς σκληρύνῃ τὴν ψυχή, ὥστε νὰ γίνη φίλαυτη καὶ φιλάργυρη, ὅπως συμβαίνει τὶς περισσότερες φορές, ἀλλὰ ἦταν καὶ παρέμεινε φιλάνθρωπη καὶ ἐλεήμων. Οἱ γονεῖς της, ἄνθρωποι φιλόθεοι καὶ φιλάνθρωποι, κατάφεραν νὰ τῆς μεταδώσουν τὸν ἀληθινὸ πλοῦτο τῆς καρδιᾶς, δηλαδὴ νὰ τῆς ἐμπνεύσουν τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους.

Σὲ ἡλικία δώδεκα ἐτῶν ἔμεινε ὀρφανὴ ἀπὸ μητέρα καὶ ὁ πατέρας της ἔδειξε μεγαλύτερο ζῆλο καὶ ἐπιμέλεια στὴν ἀνατροφή της. Ὅταν ἔγινε δεκαοκτὼ ἐτῶν θέλησε νὰ τὴν παντρέψῃ μὲ ἕναν νέο ὑψηλῆς κοινωνικῆς τάξης. Ἡ Εὐφροσύνη ὅμως εἶχε ἐκλέξει τὸν δρόμο τῆς κατὰ Χριστὸν παρθενίας καὶ ἡ ἀπόφασή της ἦταν σταθερὴ καὶ ἀμετάκλητη. Γι᾿ αὐτὸ κάποια ἡμέρα, ἀφοῦ μοίρασε τὰ ὑπάρχοντά της στοὺς πτωχοὺς ἔφυγε κρυφά, καὶ γιὰ νὰ μὴ τὴν ἀνακαλύψῃ ὁ πατέρας της καὶ τὴν ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπιστρέψῃ στὸν κόσμο καὶ νὰ παντρευτῇ παρὰ τὴν θέλησή της, μεταμφιέστηκε καὶ ἐγκαταβίωσε σὲ ἀνδρικὸ μοναστήρι παρουσιαζομένη ὡς εὐνοῦχος μὲ τὸ ὄνομα Σμάραγδος. Ἔζησε στὸ ἀνδρικὸ μοναστήρι τριανταοκτὼ ὁλόκληρα χρόνια χωρὶς κανεὶς νὰ καταλάβῃ τὸ παραμικρό.

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Φοιτητές τά πρῶτα "πειραματόζωα" τῆς ηλεκτρονικῆς δικτατορίας ( ἠλεκτρονικής διακυβέρνησης)

Νέες τσιπαρισμένες φοιτητικές ταυτότητες απο τις 24 Σεπτεμβρίου 2012 - Η "γενική πρόβα" (prova generale) της νέας ηλεκτρονικής χειροπέδας (Νέα Ταυτότητα - Κάρτα Του Πολίτη)

Πρίν λίγες ημέρες ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ έκανε ότι δεν ξέρει τίποτα για τις νέες ταυτότητες και το δελτίο τύπου που εξέδωσε σχετικά με αυτές το υπουργείο του τρείς μόλις ημέρες πρίν τις προηγούμενες εκλογές (βλέπε Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012: Νέες ταυτότητες: Ο κ. Δένδιας μάλλον μας "δουλεύει ψιλό γαζί"!!!).

Δεν πέρασαν ούτε δύο εβδομάδες και νά σου η είδηση ότι απο τις 24 αυτού του μήνα οι φοιτητές θα υποχρεωθούν να παραλάβουν τις νέες φοιτητικές ταυτότητες οι οποίες θα είναι "μεγαλύτερης αντοχής" και στις οποίες "εφ΄ όσον το επιθυμούν" (sic) θα είναι δυνατόν να αποθηκευτούν και προσωπικά τους δεδομένα όπως π.χ στοιχεία απο τον ιατρικό τους φάκελλο.

Παναγία Μυρτιδιώτισσα

ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ

Εἰς τήν ἀνατολική πλευρά τῶν Κυθήρων ἐκτείνεται ὀροσειρά μέ δύο κορυφές 300 καί 500 μέτρων περίπου. Σύμφωνα μέ τό ἱστορικό τῆς κτίσεως τοῦ προσκυνήματος τῆς Ἁγίας Μόνης, τό ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τόν Κώδικα τοῦ ἐπισκόπου Κυθήρων Νικηφόρου Μόρμορη καί ἐγράφη τό 1767¹, σέ μία ἀπό τίς δύο κορυφές βρισκόταν παλαιότατον ἐξωμόνιον τιμώμενον ἐπ' ὀνόματι τῆς Θεοτόκου τήν ὁποίαν ἀπεκάλουν Ἁγία Μόνη λόγῳ τοῦ ἀπομενωμένου τῆς τοποθεσίας. Στίς 23 Σεπτεμβρίου 1766 ἕνας βοσκός ὀνόματι Βιάρος βρήκε μέσα σ' ἕνα σκίνο μιά ἀμφιπρόσωπη εἰκόνα τῆς Θεοτόκου μέ τήν ἐπιγραφή «Ἡ Μόνη τῶν πάντων ἐλπίς» καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Εἰς τό σημεῖο πού εὐρέθη ἡ εἰκόνα εἶχε πέσει ἀστροπελέκι, τό ὁποῖον ἄφησε ἄθικτη τήν εἰκόνα ἐνῶ περιέκαυσε γύρω γύρω καί ὁ καπνός ὁδήγησε τόν νεαρό Βιάρο στήν ἀνεύρεση τῆς εἰκόνας. Ὁ τότε ἐπίσκοπος Κυθήρων Νικηφόρος Μόρμορης μέ συνοδεία ἐπεσκέφθη τόν τόπο τῆς εὐρέσεως καί εἶδε τά ἐρείπια τοῦ παμπάλαιου ναοῦ καί τῶν κελλίων, τά ὁποῖα ἄλλοτε λειτουργούσαν ὡς κοινόβιον μοναχῶν. Ἀμέσως, ὁ Νικηφόρος ἀνέλαβε πρωτοβουλία καί ἐφοδίασε ἐπιτρόπους καί ἱερεῖς μέ συστατικές ἐπιστολές γιά τήν ἀνακαίνιση τοῦ παλαιοῦ ναοῦ, ἀπευθύνοντας ἔκκληση πρός ὅλους τούς Κυθηρίους καί πιστούς χριστιανούς νά συντρέξουν τό ἔργο κατά τίς δυνάμεις του ὁ καθένας.

Τό 1803 ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατέφυγε στά Κύθηρα μέ τά ὁποῖα ὁπωσδήποτε εἶχε ἐπαφή καί ἀλληλογραφία μέ τήν οἰκογένεια Ἀλβανάκη. Εἰς τά ἀπομνημονεύματα του ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων καί τά ἐξῆς : «... Μιά φορά ἐπῆγα εἰς τό πανηγύρι τῆς Ἁγίας Μόνης. Αὐτό τό μοναστήρι ἦταν μεγάλο καί ἐχαλάσθη εἰς τήν πρώτη τουρκιά. Ὅταν ἐπέρασα, ἦτο μιά μάνδρα χαλασμένη καί σκεπασμένη ἡ ἐκκλησιά μέ κλάδους δένδρων. Τότε ἔταξα ὅτι «Παναγία μου βοήθησέ μας νά ἐλευθερώσωμεν τήν Πατρίδα μας ἀπό τόν Τύραννο καί θά σέ φκειάσω καθώς ἤσουν πάντα (1803)». Μέ ἐβοήθησε, καί εἰς τόν δεύτερον χρόνον τῆς ἐπαναστάσεώς μας ἐπλήρωσα τό τάμα μου καί τήν ἔφκειασα...» .²

Ἡ γνωριμία μας με το Θεό (Ὅσιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης)

(Από τη σειρά των φυλλαδίων «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»
της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής.)

Ο όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης είναι μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες φυσιογνωμίες του αγιορείτικου και γενικότερα του ορθοδόξου μοναχισμού.

Γεννήθηκε το 1866 στη Ρωσία από γονείς ευσεβείς. Ύστερ’ από διάφορες μεταπτώσεις των πρώτων νεανικών του χρόνων, ένα αποκαλυπτικό όραμα της Υπεραγίας Θεοτόκου τον έκανε να μετανοήσει βαθιά και να ποθήσει την ισάγγελη μοναχική πολιτεία.

Το 1892 ήρθε στο Άγιον Όρος, στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος. Μικρόσχημος μοναχός έγινε το 1896 και μεγαλόσχημος το 1911.

Η ζωή του στον Άθωνα, διαποτισμένη από τη διαρκή μνήμη του Θεού, ξεχώριζε για τη συνέπεια και την ακρίβειά της τόσο στους πνευματικούς αγώνες όσο και στις μοναστηριακές διακονίες.

120924 Δευτέρα, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Ἡ ἑλληνίδα λαλιά

Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Σε μία περίοδο κρίσεως, επικρίσεως και κατακρίσεως, πτώσεων, καταπτώσεων, επιπτώσεων και εκπτώσεων, ζάλης, παραζάλης, πάλης κι αιθάλης πάσχει η μοναδική λαλιά μας, η εγχώρια πλούσια γλώσσα. Μαζί της μπορείς να πεις και να εκφράσεις τα πιο δύσκολα, τα πιο κούφια, τα πιο υψηλά. Όπως λέει ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, η ελληνική γλώσσα είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια του κόσμου.

Στα ελληνικά μπορείς να εκφράσεις τα πιο λεπτά, τα πιο τέλεια νοήματα της θεολογίας, της φιλοσοφίας, της ποιήσεως. Να αποδώσεις ιδέες, στοχασμούς, σκέψεις, έννοιες, μεγάλες, ευγενικές, ιερές και ωραίες. Η ελληνική γλώσσα εκφράζει περίτεχνα το μεράκι, τον καημό, τον πόθο του τεχνίτη, του καλλιτέχνη, του ήρωα, του αγίου. Συντίθεται η αρχοντιά και η ταπεινότητα, η μεγαλοπρέπεια και η σεμνότητα, η φιλοκαλία. Η χαρμολύπη, η νηφαλιότητα, ο γλυκασμός και η λύτρωση. Δεν είναι εφάμαρτη υπερηφάνεια η αγάπη της γλώσσας μας, της πατρίδος μας, της πονεμένης και προδομένης. Προδόθηκε και η γλώσσα από συνεχείς ξενικούς όρους, που δυστυχώς καθιερώνονται στα παιδιά. Το ύδωρ, ο άρτος, ο ουρανός και η θάλασσα ονομάζονται εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια το ίδιο. Όπως τα έλεγε ο Όμηρος. Η γλώσσα μεταφέρει νόημα, ιστορία, ήθος και χάρη.

Ἡ εὐλογία τοῦ Χριστοῦ

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία του
Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
ἡ ὁποία ἔγινε στον ἱερό ναὸ του Ἁγ. Μηνᾶ Ἐμπορίου – Ἑορδαίας
23-9-1984)

Η θρησκεία, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε κάτι χθεσινό. Εἶνε φαινόμενο ἀρχέγο­νο· ἅμα ἄνθρωπος – ἅμα θρησκεία, μόλις παρουσιάστηκε ὁ ἄνθρωπος ἀμέσως σημειώθηκαν δεί­γματα θρησκευτικότητος. Εἶνε φαι­νόμενο καθο­λικό, παγκόσμιο. Ὅ­που κι ἂν πᾷς στὸν πλανή­τη μας, στὸ Βόρειο Πόλο στὴ Νέα Ὑόρκη στὴ διακε­καυμένη ζώνη στὶς Ἰνδίες στὴν Ἰ­α­πω­νία στὴ Σι­βηρία, παντοῦ συναντοῦ­με τὰ ἴ­χνη τῆς θρη­σκείας. Καὶ οἱ ἄγριοι ἀκόμη κάτι πι­στεύ­ουν, καὶ μάλιστα βαθειά. Ἡ θρησκεία δὲ μπῆ­κε στὴ ζωή μας ἀπ’ ἔξω, ὅπως λένε οἱ ἄθεοι· δὲν εἶνε ἐπίκτητη. Εἶνε ἔμ­φυτη. Τί θὰ πῇ ἔμφυτη· ἔτσι πλάστηκε ὁ ἄνθρωπος. Ὅπως ἡ μάνα ἔ­χει ἔμφυτη τὴ στοργή, ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ τὴ θρη­σκεία. Ποιός δίδαξε τὴ μάνα ν’ ἀγαπᾷ τὸ παιδί της; Καὶ χίλιες διαταγὲς νὰ τῆς ἐπιβάλουν νὰ πάψῃ ν’ ἀγαπᾷ τὸ παιδί της, τίποτα δὲ θὰ κάνουν. Δὲν ξεῤῥιζώνεται τὸ αἴσθημα αὐτό. Ἔτσι καὶ ἀ­πὸ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου καμμία δύναμις δὲν μπορεῖ νὰ ξεῤῥιζώσῃ τὴ θρησκεία.

Πολλὲς εἶνε οἱ θρησκεῖες, παλαιὲς καὶ νέες. Ἂν μὲ ρωτήσετε ὅμως ποιά ἀπ᾽ ὅλες εἶνε ἀληθινή, θὰ σᾶς ἀπαντήσω ―κι ἂν δὲν ἀπαν­τή­σω ἐγὼ θ᾽ ἀπαντήσουν τὰ ἄστρα, τὰ ποτάμια, τὰ δέντρα, οἱ πέτρες, οἱ τάφοι, οἱ νεκροὶ κι ὁ ᾅδης ἀκόμα―, ὅτι ἡ θρησκεία ἡ ἀληθινὴ εἶνε μία καὶ μόνο· ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ, ἡ χρι­στιανική, ὁ χριστιανισμός. Κι ὅσο διαφέρει τὸ διαμάντι ἀπὸ τὰ χαλίκια, τόσο διαφέρει ἡ πίστι μας ἀπ’ τ᾽ ἄλλα θρησκεύματα. Διαμάντι εἶνε ἡ θρησκεία μας. Εὐτυχὴς ὅποιος τὸ κατέ­χει στὴν καρδιά του, δυστυχὴς ὅποιος τὸ χάσῃ.

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

120923 Κυριακή, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Σύντομον κήρυγμα ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη φ. 1777, 23/09/2012

Φωνή Κυρίου φ. 39, 23/09/2012

Ὁ Νεομάρτυρας ἔξ Ἀγαρηνῶν Ἅγιος Ἰωάννης ὁ ἐκ Κονίτσης

Εγκύκλιος της Ι.Μ.Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Στα δίσεκτα χρόνια της τουρκικής τυραννίας, που κράτησε τετρακόσια (400) ολόκληρα χρόνια για την νότιο Ελλάδα, και πεντακόσια (500) για την υπόλοιπη Χώρα, έχουμε την στρατιά των Νεομαρτύρων, που λάμπρυναν την Εκκλησία του Χριστού. Οι Νεομάρτυρες, νέοι κυρίως στην ηλικία, διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες : Η πρώτη περιελάμβανε όσους δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να αρνηθούν την Ορθόδοξη Πίστη, προτιμώντας να μαρτυρήσουν για τον Χριστό. Η δεύτερη περιελάμβανε κάποιους χριστιανούς που για διαφόρους λόγους είχαν αλλαξοπιστήσει, είχαν γίνει, δηλαδή, μουσουλμάνοι. Σε κάποια στιγμή, όμως, μετάνοιωσαν και ξαναγύρισαν στην Εκκλησία, πληρώνοντας, έτσι, με την ζωή τους την ηρωϊκή τους αυτή απόφαση. Και, τέλος, στην τρίτη κατηγορία ανήκαν όσοι γεννήθηκαν Τούρκοι και μουσουλμάνοι, αλλά όταν γνώρισαν τον Χριστό απαρνήθηκαν τον Μωάμεθ και την ψεύτικη θρησκεία του. Η πρώτη κατηγορία είχε τους περισσότερους Νεομάρτυρες • η δεύτερη πιο λίγους, ενώ η τρίτη είχε μικρό αριθμό. Κι' αυτό, γιατί το ν' απαρνηθή κανείς τον μωαμεθανισμό, αυτό εσήμαινε θάνατο χωρίς διαδικασίες. Σ' αυτήν την κατηγορία ανήκει και ο δικός μας Άγιος, ο Νεομάρτυρας Ιωάννης ο εκ Κονίτσης.


Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

120922 Σάββατο, Ἱερά Ἀναγνώσματα

120921 Παρασκευή, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ἃγιος Εὐστάθιος - Κήρυγμα Δημητρίου Παναγόπουλου





Πηγή: Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας (1916-1982)
Βιογραφικό
Κηρύγματα προς μεταφόρτωση

120920 Πέμπτη, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Μήπως τά «φάγαμε μαζί» καί οἱ δάσκαλοι;

Δημήτρης Νατσιός Δάσκαλος Κιλκίς

Εσύ πώς μπήκες στο δημόσιο, δάσκαλε;» Ερώτηση πρόδηλα οργισμένου, ανέργου συνομιλητή. «Είμαι της προ-ΑΣΕΠ εποχής» του λέω, «τότε ίσχυε ο θεσμός της επετηρίδας». Τον αγνοούσε και του εξήγησα το «τι εστί». Απάντηση λίαν απαξιωτική: «Από το παράθυρο, δηλαδή».

Με προβλημάτισε η απάντηση-ψόγος. Με την κρίση ξεβράζονται πολλές κοινωνικές παθογένειες. Όλοι εναντίον όλων. Ίσως δεν το έχουν αντιληφθεί μερικοί ότι ανακηρύσσεται απαράδεκτα προνομιούχος και μισητή μία ομάδα εργαζομένων-για παράδειγμα οι δάσκαλοι-και μένουν στο απυρόβλητο οι πραγματικά προνομιούχοι, τα παντοειδή παράσιτα που συνεχίζουν ανενόχλητα τον στραγγαλισμό του κράτους.

Πετάει κάποιος μία πέτρα στο σκυλί και το σκυλί, αντί να κυνηγάει τον εκσφενδονίζοντα, κυνηγά και δαγκώνει την πέτρα. Αυτό γίνεται. Επί δικαίων και αδίκων οι κατάρες. Ναι, είναι γνωστό ότι ασκέρια ολόκληρα διόρισαν, ιδίως οι προύχοντες του κόμματος-συνώνυμο της διαφθοράς. Όμως,
«όπου γενικότης, εκεί επιπολαιότης». Η τελευταία φράση είναι του Παπαδιαμάντη.

Θυμήθηκα ότι προς δεκαετίας είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο με αυτόν τον τίτλο και πάλι με την ίδια περίπου αφορμή. Το παραθέτω ως έχει. Και κλείνω μ’ ένα κείμενο για την αποστολή του δασκάλου, το οποίο «ανακάλυψα» αργότερα.

Ὀρθόδοξος Τύπος φ. 1941 (14 Σεπτ. 2012)

120919 Τετάρτη, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

"Ἔξυπνες" ἠλεκτρονικές κάρτες Ὑγείας στήν Κορινθία

Με "έξυπνες" κάρτες θα μπορούν να εφοδιάζονται από την επόμενη εβδομάδα οι ασφαλισμένοι του τομέα Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ΤΥΔΚΥ) στην Κορινθία, αφού ο νομός επελέγη πιλοτικά από τον Οργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), για την χορήγηση αυτών των καρτών.

Όπως τονίζει ο ΟΠΑΔ, οι έξυπνες κάρτες εφαρμόζονται σήμερα σε πολλές χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου με σκοπό να βελτιώσουν την ασφάλεια, την πιστότητα και την ταχύτητα στη διακίνηση ιατρικών πληροφοριών και πληροφοριών κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και να περιστείλουν τη σπατάλη και την απάτη. Ο Οργανισμός μας μελέτησε και αξιοποίησε την εμπειρία της χρήσης παρόμοιων καρτών σε μια σειρά από χώρες όπως Γερμανία, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Η.Π.Α. κλπ.

Ο κάθε ασφαλισμένος θα παραλάβει μία ατομική έξυπνη κάρτα, η οποία θα αντικαταστήσει μελλοντικά το ασφαλιστικό βιβλιάριο.

120918 Τρίτη, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Οἱ Ἁγίες Σοφία, Πίστη, Ἐλπίδα καὶ Ἀγάπη



Ἀπολυτίκιον, Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

᾿Εν ταῖς μάρτυσι λάμπεις Σοφία ἔνδοξε, καὶ στεφάνοις τῆς νίκης περι­κοσμεῖσαι λαμπροῖς· δι᾿ ὃ ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς εὐφημοῦμέν σε, ὅτι θυγάτρια σεμνὰ τῷ μαρτυρίῳ ὁδηγεῖς, ᾿Αγάπην Πίστιν ᾿Ελπίδα· μεθ᾿ ὧν μὴ παύσῃ πρεσβεύειν, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.



Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού (117 – 138 μ.Χ.). Οι τρεις θυγατέρες της Αγίας Σοφίας, πήραν τα ονόματα τους από το χωρίο της Καινής Διαθήκης: «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.» ( Α' Κορινθίους. 13:13).

Η Αγία Σοφία, τίμια και θεοσεβής γυναίκα, γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Τότε ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές και διέταξε να τις συλλάβουν.

120917 Δευτέρα, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Ὁ Γέροντας Παΐσιος καί ἡ Ἁγία Εὐφημία

Πηγή: Ιερομονάχου Ισαάκ,
Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, σελίδες: 224-228
Εκδοσις Καλύβης Αναστάσεως, Καψάλα, Άγιον Όρος

Ήταν στην αυλή της Καλύβης του ο Γέροντας (Παΐσιος), όταν τον επισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο. Επανελάμβανε συνεχώς από την καρδιά του: «Δόξα σοι ο Θεός», πάλιν και πολλάκις. Σε μια στιγμή ο Γέροντας του είπε: «Αχρηστεύεται κανείς με την καλή έννοια»;

-Ποιός, Γέροντα;

-Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με παλάβωσε. Ωραία περνούν επάνω.

-Τι συμβαίνει, Γέροντα;

-Θα σου πω, αλλά μην το πεις σε κανέναν.

Του διηγήθηκε τότε το έξης: «Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα. (Με το μακαρίτη Τρίτση).

Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέει: «Δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα:

«Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:

Μαρτύριο Ἁγίας Εὐφημίας

Η Οικογένια της Αγίας
Η Αγία Ευφημία έζησε στους χρόνους της βασιλείας του Διοκλητιανού ( 284-305 μ.Χ.) και καταγόταν από τη Χαλκηδόνα. Ο πατέρας της ονομαζόταν Φιλόφρων και ήταν πλούσιος συγκλητικός, η δε μητέρα της ονομαζόταν Θεοδωρησιανή κι ήταν γυναίκα ευσεβής και φιλάνθρωπος.

Ενώπιον του ηγέμονα
Εκείνη την εποχή ο Διοκλητιανός κίνησε μεγάλο διωγμό εναντίον των χριστιανών. Στα μέρη της Ανατολής ήταν ηγέμονας τότε ο Πρίσκος με συνάρχοντα τον φιλόσοφο Απελλιανό, που ήταν κι ιερέας του θεού Άρη. Όταν έφθασε η γιορτή του θεού τους, έστειλαν γράμματα και κήρυκες σ' όλη την επαρχία της Χαλκηδόνας, προσκαλώντας όλους να γιορτάσουν. Όσοι δεν θα πήγαιναν στη Χαλκηδόνα, όπου ήταν ο ναός του Θεού, θα τιμωρούνταν με θάνατο.
Τότε όσοι ήσαν χριστιανοί συγκεντρώνονταν και κλείνονταν σε σπίτια ή κατάφευγαν στην έρημο, για να αποφύγουν την ειδωλολατρική γιορτή. Σε μιά ομάδα χριστιανών οδηγός ήταν η Ευφημία. Ο Απελλιανός παρατήρησε την αποχή των χριστιανών και παρακίνησε τον ηγέμονα να συλλάβει όσους ήταν δυνατό, μεταξύ δε αυτών και την ένδοξη Ευφημία. Όλη η συντροφιά της Ευφημίας ήταν σαράντα εννέα άτομα, ξεχώριζε δε η κόρη από το άνθος της ηλικίας και την ευγένια της καταγωγής της.
Οδηγήθηκαν, λοιπόν, στον ηγέμονα, που τους μίλησε με προσποιητή πραότητα λέγοντας:
- Εγώ βλέπω την πολλή σας σύνεση. Ελπίζω, οτι θα θυσιάσετε στον μεγάλο Άρη και δε θα προτιμήσετε αντί της δόξας και της τιμής τον πικρό και επώδυνο θάνατο.
Σ' αυτά τα λόγια του απάντησαν οι Άγιοι με ανδρεία και θάρρος:
- Μη χάνεις τα λόγια σου, άρχοντα. Εμείς το έχουμε μεγάλη ντροπή, ενώ είμαστε λογικά όντα να προσκυνούμε ανόητους θεούς, και ν' αφήνουμε τον αληθινό Θεό. Όσο για τα μαρτύρια με τα οποία μας απειλείς μάθε, οτι φοβούμαστε μήπως είναι ελαφριά και δεν είναι αρκετά για τέλειο μαρτύριο. Δοκίμασε να μας βασανίσεις και θα δείς τη δύναμη του Θεού μας.

Σύντομον κήρυγμα ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη φ. 1776, 16/09/2012

120916 Κυριακή, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Σύντομον κήρυγμα ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη φ. 1775, 14/09/2012

Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν. (Μάρκ. η 34-θ 1)

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34).

Αἴροντες τόν σταυρό, εὐαρεστοῦμε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, Τόν ἀκολουθοῦμε. Ἄν ἀκολουθοῦμε τόν ἑαυτό μας, δέν μποροῦμε νά ἀκολουθοῦμε Ἐκεῖνον. Ὅποιος δέν ἀπαρνηθῇ τόν ἑαυτό του, δέν μπορεῖ νά Μέ ἀκολουθήσῃ (Ματθ. ι΄ 38).

Ἄν ἀκολουθήσῃς τόν δικό σου νοῦ καί ὄχι τόν νοῦ τοῦ Χριστοῦ, ἄν ἀκολουθήσῃς τό θέλημά σου καί ὄχι τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἀναφέρεται στό ἅγιο Εὐαγγέλιο, ἡ ψυχή σου δέν εἶναι καθαρή, δέν εἶναι ἁγιασμένη, εἶναι χαμένη στήν ζούγκλα τῶν ψυχοφθόρων καί φρικτῶν πλανῶν. Διότι ἡ ἁμαρτία, τό κακό, κατόρθωσε νά χτίσῃ μέσα μας, δίπλα σέ ἐκείνη τήν θεοειδῆ ψυχή πού ἐλάβαμε ἀπό τόν Θεό, τήν δική της ψυχή. Ἄν ἡ ἁμαρτία μᾶς γίνῃ ἕξις, δημιουργεῖ μέσα μας τήν δική της ψυχή. Ἄν πράττομε τήν ἁμαρτία, ἐκείνη σταδιακά μορφώνεται στήν ψυχή μας. Κοντά σέ ἐκείνη τήν θεοειδῆ ψυχή, τήν ὁποία ὁ Θεός σοῦ ἔδωσε, ἐσύ φέρνεις ἕναν ξένο, ὁ ὁποῖος σέ αἰχμαλωτίζει. Αὐτός διαφεντεύει, ἐνῶ ὅ,τι θεϊκό εἶναι μέσα σου εἶναι σάν κοιμισμένο, σάν μουδιασμένο. Τό ἀπέρριψες, καί ἐκεῖνο δέν ζῆ μέσα σου, πεθαίνει.

120914 Παρασκευή, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Ἡ προϊστορία καί ἡ ἱστορία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

του π. Αθανασίου Γιουσμά

Πρόσωπα και πράγματα έχουν την ιστορία τους και γιατί όχι και την προϊστορία τους. Την ιστορία του και την προϊστορία του έχει και ο Τίμιος Σταυρός που η Μητέρα μας Εκκλησία τιμά την Παγκόσμια Ύψωσή Του στις 14 Σεπτεμβρίου. Εμείς σε αυτό μας το άρθρο εδώ ας σταθούμε.

Στο δυτικό τμήμα της Ιερουσαλήμ, έξω από τα τείχη και μέσα σε δασώδη όμορφη κοιλάδα, βρίσκεται η ονομαστή Μονή του Τιμίου Σταυρού. Στο καμπαναριό της κυματίζει η γαλανόλευκη, λίγο πιο κάτω από το Κοινοβούλιο του Ισραήλ! Στο σημείο αυτό, κατά την παράδοση, είχε φυτευτεί το ξύλο του Σταυρού, της καταδίκης του Ιησού.Ας παρακολουθήσουμε όμως, την όλη υπόθεση:

Ο ανιψιός του Αβραάμ, ο Λωτ, μετά την καταστροφή των Σοδόμων, κατέφυγε σε κάποιο σπήλαιο, αυτός και οι δυο του κόρες. Εκεί τον μέθυσαν οι θυγατέρες του «και εκοιμήθη μετ’ αυτών» (Γέν. 19, 34)! Σύμφωνα με μία συριακή παράδοση, ο Λωτ εξομολογήθηκε το αμάρτημά του στον πατριάρχη Αβραάμ και τον παρακάλεσε να προσευχηθεί στο Θεό να τον συγχωρήσει. Παρ’ όλο τούτο, καθημερινά δεν έπαυε να παρακαλεί το Θεό.

120913 Πέμπτη, Ἱερά Άναγνώσματα

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Ἑρμηνεία τῶν Καταβασιῶν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

᾿Ωδή α´. ῏Ηχος πλ. δ´

«Σταυρόν χαράξας Μωσῆς, ἐπ᾿ εὐθείας ῥάβδῳ, τήν ᾿Ερυθράν διέτεμε, τῷ ᾿Ισραήλ πεζεύσαντι· τήν δέ ἐπιστρεπτικῶς, Φαραώ τοῖς ἅρμασι, κροτήσας ἥνωσεν· ἐπ᾿ εὔρους διαγράψας, τό ἀήττητον ὅπλον· διό Χριστῷ ᾄσωμεν, τῷ Θεῷ ἡμῶν· ὅτι δεδόξασται».

῾Ο Μωυσῆς, ἀφοῦ χάραξε σέ εὐθεία γραμμή στό νερό μέ τή ράβδο του τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ, χώρισε στά δύο τήν ᾿Ερυθρά θάλασσα, γιά νά περάσει πεζῆ ὁ ᾿Ισραηλιτικός λαός. Τήν ἴδια δέ (τή θάλασσα), ὅταν γύρισαν μέ ἅρματα τοῦ Φαραώ καταδιώκοντας τό λαό, ἀφοῦ τήν χτύπησε πλαγίως, τήν ἕνωσε πάλι (γιά νά πνίξει τούς διῶκτες), ἀφοῦ σχημάτισε στό πλάτος τῆς θάλασσας τό ἀήττητο ὅπλο τοῦ σταυροῦ. Γιαυτό ἄς ἀνυμνοῦμε τό Θεό μας, γιατί μέ ὅ,τι ἔκανε δοξάσθηκε ἡ δύναμή του.

῾Η ὑπόθεση τῆς ὠδῆς ἀναφέρεται στή θαυμαστή διάσωση τῶν ῾Εβραίων ἀπό τό διωκτικό μένος καί τήν κακότητα τοῦ Φαραώ, ἡγεμόνα τῶν Αἰγυπτίων. Τά γεγονότα εἶναι γνωστά. Οἱ ῾Εβραῖοι στενάζουν κάτω ἀπό τόν ἐπαχθή ζυγό τῶν Αἰγυπτίων. Μέ τήν παρέμβαση τοῦ Μωυσῆ, ὁ Φαραώ, μή ἀντέχοντας τά θαυμαστά σημεῖα καί τίς φοβερές πληγές πού ἐπέφερε ὁ Θεός διά μέσου τοῦ ἀπεσταλμένου ὑπηρέτη του, ἄφησε ἐλεύθερο τόν ᾿Ισραήλ νά γυρίσει πίσω στή χώρα τῶν πατέρων του. ᾿Αφοῦ ὅμως ἀναχώρησε ὁ λαός, ὁ μιαιφόνος ἄρχοντας μετάνιωσε. Θέλησε νά γυρίσει πίσω τούς ἐλευθερωθέντας σκλάβους.

Ὁ Ναός τῆς Ἀναστάσεως - Ὁδοιπορικό στήν Ἁγία Γῆ

Τό ἱστορικό τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως

Το 313 μ.Χ. ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος (Flavius Valerius Constantinus) ή Μέγας Κωνσταντίνος σταμάτησε τους διωγμούς των Χριστιανών με το διάταγμα των Μεδιολάνων. Το 324 νίκησε τον Λικίνιο και έγινε ο μοναδικός αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στις 20 Μαΐου ξεκίνησαν οι εργασίες τις Α' Οικουμενικής Συνόδου στην Νίκαια της Βιθυνίας για την αντιμετώπιση της αίρεσης του Αρειανισμού. Στην σύνοδο συμμετείχε και ο Επίσκοπος Ιεροσολύμων (δεν είχε γίνει ακόμη Πατριαρχείο) Μακάριος. Σε κατ' ιδίαν συνομιλίες του με τον αυτοκράτορα έθεσε κάποια ζητήματα που αφορούσαν τους Αγίους Τόπους. Ένα από αυτά αφορούσε και τον ναό της Αφροδίτης που είχαν ανεγείρει οι ειδωλολάτρες στον λόφο του Γολγοθά για να αποτρέψουν τους Χριστιανούς από το προσκύνημα που πραγματοποιούσαν στο σημείο της σταυρικής θυσίας του Κυρίου. Την ίδια χρονιά η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου αγία Ελένη πραγματοποίησε ταξίδι στα Ιεροσόλυμα με σκοπό την αποκατάσταση της χριστιανικής διοίκησης και λατρείας στους τόπους που βάδισε ο Θεάνρωπος και την ανέγερση Ιερών Ναών στα σημαντικότερα σημεία της παρουσίας του.

120912 Τετάρτη, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Ἁγία Θεοδώρα Βάστας Πελοποννήσου

Κατά το Βυζάντιο, κάθε χωριό είχε αυτόνομο χαρακτήρα. Είχε τη δική του κοινωνική, διοικητική καθώς και στρατιωτική αρχή. Κάθε οικογένεια του χωριού όφειλε να προσφέρει έναν άντρα για το στρατό του κι αν αυτό δεν ήταν εφικτό, έπρεπε να καταβάλει χρήματα για τη μίσθωση ενός μισθοφόρου να την εκπροσωπήσει.

Η νεαρή Θεοδώρα ήταν το μεγαλύτερο κορίτσι μιας φτωχής και πολύ θρήσκας οικογένειας με πατέρα ηλικιωμένο και άρρωστο και ζούσε σε ένα χωριό της Πελοποννήσου, τη Βάστα, λίγο έξω από τη Μεγαλόπολη. Το χρηματικό ποσό που απαιτείτο για την πληρωμή μισθοφόρου ήταν πολύ μεγάλο για τις δυνατότητες της οικογένειάς της και ο πατέρας της ανήμπορος να πάρει μέρος σε μάχη. Έτσι η Θεοδώρα σε ηλικία 17 ετών αποφάσισε να υποδυθεί τον άντρα και να συμμετέχει η ίδια στο στρατό του χωριού της.

Μήνυμα Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ στήν ἔναρξη Γυμνασίων - Λυκείων

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΦΑΛΗΡΟΥ, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ & ΑΓ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΕΝΤΗ
κ.κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ – ΛΥΚΕΙΩΝ


Ἀγαπητά μου παιδιά,

Πάει πολὺς πλέον καιρὸς ποὺ στὸν τόπο αὐτὸ ἀκοῦμε εἰδήσεις κακές, ἐκτιμήσεις ἀπαισιόδοξες, προβλέψεις δυσοίωνες.

Ἕνα κλίμα βαρὺ σκιάζει τὶς ζωὲς ὅλων μας, τὸ ὁποῖο δύσκολα κανεὶς μπορεῖ νὰ ἀντέξει.

Μέσα σ’ αὐτὴ τὴ συγκυρία, ἐσεῖς οἱ νέοι ἄνθρωποι καλεῖστε νὰ ἀγωνιστεῖτε γιὰ νὰ πραγματοποιήσετε τὰ ὄνειρά σας, καλεῖστε νὰ δημιουργήσετε καὶ νὰ ἐργαστεῖτε, καλεῖστε ἐν τέλει νὰ ἐπανακτήσετε τὴν ἀξιοπρέπεια τῆς πατρίδας μας.

Ἴσως ἀναρωτιέστε τί μπορεῖτε νὰ κάνετε ἐσεῖς γιὰ ὅλες αὐτὲς τὶς συμφορὲς πού μᾶς περιτριγυρίζουν. Ἴσως εἶστε θυμωμένοι μὲ τὰ δικά μας καμώματα τῶν μεγαλυτέρων, οἱ ὁποῖοι εὐθυνόμαστε σὲ μεγάλο βαθμὸ γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν.

Ἴσως ἐπιθυμεῖτε νὰ ζήσετε ἀνέμελα, νὰ χαρεῖτε τὰ νιάτα σας, χωρὶς τὶς ἔννοιες καὶ τὰ προβλήματα πού σᾶς περιτριγυρίζουν.

Κάθε νέος, σὲ κάθε κρίσιμη ἐποχή, μὲ τούτους τοὺς λογισμοὺς ἔρχεται νὰ παλέψει. Μὲ αὐτοὺς ἀναμετρήθηκε καὶ πρὶν ἀπὸ 60 περίπου χρόνια, ἕνας νέος ἄνθρωπος, ἕνας μαθητὴς τοῦ Γυμνασίου, σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ταλαιπωρημένα κομμάτια τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, στὴν Κύπρο.

Τὸ ὄνομά του Εὐαγόρας Παλληκαρίδης. Ἔζησε τὴν ἐποχὴ ποὺ τὴν πατρίδα του καταδυνάστευαν οἱ Ἄγγλοι, οἱ ὁποῖοι μὲ μεγάλη βιαιότητα, ὅπως πάντα, προσπαθοῦσαν νὰ καταστείλουν τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἑλληνοκυπρίων γιὰ αὐτοδιάθεση καὶ τελικὰ γιὰ ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα.

Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Νικόλαος

11 Σεπτεμβρίου 2012

Αγαπητοί μαθητές των Γυμνασίων & Λυκείων των Μεσογείων και Λαυρεωτικής,

Από χρόνια επικρατεί ἡ συνήθεια στην έναρξη της σχολικής χρονιάς, μαζί με τον αγιασμό να στέλνει ο Μητροπολίτης τις ευχές του στα παιδιά με ένα Εγκύκλιο Γράμμα.

Επειδή κάτι τέτοιο μου φαίνεται λίγο τυποποιημένο και συνήθως δεν φτάνει στους μαθητές, σκέφθηκα φέτος μαζί με τις ειλικρινείς ευχές μου σε όλους σας για τη νέα χρονιά, αντί άλλου μηνύματος ή εγκυκλίου, να στείλω ηλεκτρονικά μία συνέντευξη που πριν από μερικούς μήνες έδωσα σε κάποιους συμμαθητές σας, με την ελπίδα ότι κάτι θα μπορούσε να πει και σε σας.

Τη Συνέντευξη αυτή μπορείτε να τη βρείτε σε ηλεκτρονική μορφή στη διεύθυνση της Μητροπόλεως Μεσογαίας & Λαυρεωτικής www.imml.gr και, αν κρίνετε ότι θα βοηθήσει, να την αναρτήσετε στην ιστοσελίδα του Σχολείου σας ή όπου εσείς νομίζετε. Περιττό να σας πω ότι θα ήταν μεγάλη μου η χαρά αν η συνέντευξη αυτή αποτελούσε αφορμή και για έναν ανάλογο, ενδεχομένως και ηλεκτρονικό, διάλογο μαζί σας.

Και πάλι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!


Ἅγιος Εὐφρόσυνος ὁ μάγειρας

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Ο άγιος Ευφρόσυνος εξασκούσε το επάγγελμα του μαγείρου και μάλιστα όπως μαρτυρεί ο βιογράφος του ήταν περιζήτητος στο είδος του, επειδή έφτιαχνε πολύ νόστιμα φαγητά. Ήταν αγράμματος, αλλά αγαπούσε πολύ τον Θεό και ζούσε θεάρεστα. Ήταν ασκητικότατος παρά το ότι το επάγγελμά του του επέτρεπε να τρώγη πολλά και εύγευστα φαγητά. Τα χρήματα που του περίσσευαν από τις εκούσιες στερήσεις του τα κατέθετε στην τράπεζα του ουρανού, δηλαδή τα έδινε ελεημοσύνη στους φτωχούς. Κάποια στιγμή εγκατέλειψε τον κόσμο και πήγε σε μοναστήρι, όπου και εκεί εξασκούσε το διακόνημα του μαγείρου, αλλά με μια διαφορά. Ενώ στα κοσμικά μαγειρεία, με την τέχνη και την εμπειρία που διέθετε, έφτιαχνε εύγευστα φαγητά, αντίθετα στο μοναστήρι τα φαγητά που ετοίμαζε ήταν μετριότατα. Στους συμμοναστές του που τον ρωτούσαν γιατί το κάνει αυτό, εκείνος απαντούσε ότι “η καλή μαγειρική δεν είναι τόσο καλός βοηθός για την βασιλεία των ουρανών. Την πολλή ευφροσύνη που ζητούν τα σώματα, θα την χάσουν κατ’ ανάγκην οι ψυχές και εγώ δεν έχω εδώ προορισμό να σάς κολάσω”.

Τελείωσε την επίγεια ζωή του σε ερημικό Ησυχαστήριο και μέχρι την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα προγεύεται την ευφροσύνη των αγαθών της επουρανίου Βασιλείας του Αγίου Τριαδικού Θεού.

120911 Τρίτη, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Τά μηνύματα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου πρός μαθητές καί ἐκπαιδευτικούς

Να μην λησμονούν πως υποσχεθήκαμε στα παιδιά μας έναν κόσμο πιο φωτεινό και ανθρώπινο επισημαίνει στο μήνυμά του προς τους εκπαιδευτικούς ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος. Στους μαθητές και τις μαθήτριες ο Αρχιεπίσκοπος τους καλεί να αναζητήσουν τη γνώση που θεμελιώνει ελπίδα και προοπτική.

Ὀρθόδοξος Τύπος φ. 1940 (07 Σεπτ. 2012)

120910 Δευτέρα, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Ἅγιος Χρυσόστομος Σμύρνης



Πηγή: Περιοδικό Πειραϊκής Εκκλησίας τ. 207, Σεπτ. 2009

Μνήμη Νεομαρτύρων Μικρᾶς Ἀσίας Κληρικῶν τε Μοναχῶν καί Λαϊκῶν τελειωθέντων τῷ 1922


Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και οι συν αυτώ Άγιοι Αρχιερείς Γρηγόριος Κυδωνιών, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Προκόπιος Ικονίου, Ευθύμιος Ζήλων καθώς και οι κληρικοί και λαϊκοί που σφαγιάσθηκαν κατά την Μικρασιατική Καταστροφή.

Συμφώνως με την υπ' αριθμ. 2556/5-7-1993 εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου, η εορτή αυτών των Αγίων θα τιμάται κάθε έτος την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.


Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης


Ἀπολυτίκιον, Ἦχος γ´. (Θείας πίστεως)

Μέγαν μάρτυρα ἡ Ἐκκλησία, μέγαν ἥρωα τὸ ἔθνος σύμπαν,
τὸν τῆς Σμύρνης ὑμνοῦμεν Χρυσόστομον.
Καὶ γὰρ γενναίως ἀθλήσας ὑπέμεινεν
ὑπὲρ πατρίδος καὶ πίστεως θάνατον.

Ἱεράρχου τε ὑπόδειγμα ἑαυτὸν ἀνέδειξε,
τὸν στέφανον λαβὼν τὸν ἀμαράντινον.

Ο εθνομάρτυρας Χρυσόστομος Καλαφάτης, γεννήθηκε στην Τριγλία της Προποντίδας το 1867 μ.Χ. Γονείς του Χρυσοστόμου ήσαν ο Νικόλαος Καλαφάτης και η Καλλιόπη Λεμωνίδου. Το ζεύγος απέκτησε 8 παιδιά, 4 αγόρια και 4 κορίτσια. Από τ' αγόρια επέζησαν ο πρωτότοκος Ευγένιος (γεννήθηκε το 1865 μ.Χ.) και ο Χρυσόστομος. Ο Ευγένιος συμπαραστάθηκε στον νεώτερο αδελφό του σ' όλη τη διάρκεια του πολυτάραχου βίου του και τελικά τον ακολούθησε έως το μαρτύριο. Ο Νικόλαος Καλαφάτης είχε γνώση του οθωμανικού δικαίου και αντιπροσώπευε τους συμπολίτες του στα τουρκικά δικαστήρια. Αγαπούσε ακόμη την εκκλησιαστική μουσική και είχε ανάμιξη στα κοινά και γι' αυτό εξελέγετο δημογέροντας. Η σύζυγός του Καλλιόπη ήταν μια ευλαβής γυναίκα. Αυτή έταξε τον Χρυσόστομο στην Παναγία την ημέρα των Φώτων του 1868 μ.Χ., όταν είχε επισκεφθεί την Τρίγλια ο Μητροπολιτης Προύσας. Το ζεύγος Καλαφάτη, παρά την μέτρια οικονομική του κατάσταση, ανέθρεψε με επιμέλεια τα παιδιά του. Πρώτοι δάσκαλοι του Χρυσοστόμου στην Τρίγλια ήσαν ο αρχιμανδρίτης και μετέπειτα μητροπολίτης Ιωαννίκιος για τα εκκλησιαστικά, ο Γαζής για τα ελληνικά, ο Χριστόφορος Μουμουζής για τα τουρκικά, ο Νικόλαος Χατζηχρυσάφης για τα γαλλικά και ο Παπα-Θεοδόσης για την εκκλησιαστική μουσική.

Σύντομον κήρυγμα ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη φ. 1774, 09/09/2012

120909 Κυριακή, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Φωνή Κυρίου φ. 37, 09/09/2012

Λόγος εἰς τὸ Γενέσιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ
(νεοελληνικὴ ἀπόδοσις)

1. Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλῶσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴν γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴν γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴν λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». Τί ἄλλο λοιπὸν ἀπὸ λόγο νὰ προσφέρουμε στὴν Μητέρα τοῦ Λόγου; Ὅλη ἡ κτίση ἂς γιορτάσει μαζί μας κι᾿ ἂς ὑμνήσει τὸν ἁγιασμένο καρπὸ τῆς ἁγίας Ἄννας. Γιατὶ γέννησε στὸν κόσμο παντοτινὸ θησαυρὸ ἀγαθῶν, δηλ. τὴν Παναγία. Μὲ τὴν μεσολάβηση τῆς Παναγίας ὁ Πλάστης ξανάπλασε πρὸς τὸ καλύτερο ὁλόκληρη τὴν πλάση, μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ. Γιατὶ, ἀφοῦ ὁ δημιουργικὸς Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἕνα μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση, ἑνώθηκε συνάμα μ᾿ ὁλόκληρη τὴν πλάση, ἀφοῦ καὶ ὁ ἄνθρωπος, μετέχοντας σὲ πνεῦμα καὶ σὲ ὕλη, εἶναι σύνδεσμος ὅλης της ὁρατῆς καὶ ἀόρατης δημιουργίας. Ἂς γιορτάσουμε λοιπὸν τὴν λύση τῆς ἀνθρώπινης στειρότητας, γιατὶ πῆρε τέλος γιὰ μᾶς ἡ στέρηση τῶν ἀγαθῶν.

120908 Σάββατο, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

120907 Παρασκευή, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Περί ἐλπίδας

Από το Γεροντικό

Η ακόλουθη διήγηση είναι παρμένη από τη ζωή του Οσίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου.

Όταν πρωτοϊδρύθηκε το Κοινόβιο του Οσίου Θεοδοσίου στην Παλαιστίνη, ήταν τόσο φτωχό που συχνά δεν υπήρχαν ούτε τα απολύτως αναγκαία για την συντήρηση των Μοναχών.

Ήταν Μέγα Σάββατο απόγευμα.

Περίμεναν να γιορτάσουν το Άγιο Πάσχα. Οι Αδελφοί έψαχναν απελπισμένοι ολόκληρο το μοναστήρι. Δεν ζητούσαν μεγάλα πράγματα. Για τίποτα φαγώσιμο, ούτε συζήτηση πια δεν γινόταν. Μια μικρή προσφορά κοίταζαν να βρουν, ξεχασμένη από άλλη φορά, για να μη στερηθούν τη Θεία Κοινωνία. Αδύνατον ν’ ανακαλύψουν. Κι εδώ στέρηση, συλλογίζονταν. Το είπαν στο Γέροντά τους, στον Όσιο Θεοδόσιο. Τους άκουσε με απόλυτη ηρεμία σαν να συνέβαιναν όλα αυτά σε ξένη περιοχή. Ούτε την ανησυχία τους φαινόταν να συμμερίζεται ο ουράνιος εκείνος άνθρωπος και διαταγή έδωσε να είναι έτοιμο για τη νυκτερινή Λειτουργία το Άγιο Βήμα, ακόμη κι η τράπεζα για το πασχαλινό γεύμα.

-Μάταιη παρηγοριά, ψιθύρισαν μερικοί.

Ὁ Σουλεϊμάν, τό χαρέμι καί ἡ ἡλιθιοποίηση τῶν Νεοελλήνων

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την θλιβερή επέτειο της μικρασιατικής καταστροφής και της φρικτής σφαγής της Σμύρνης, καθώς και των τραγικών Σεπτεμβριανών του 1955 όπου ξεκληρίστηκε με τον γνωστό τρόπο η ελληνική ομογένεια της Κωνσταντινούπολης, διάλεξαν οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Νεοέλληνες καναλάρχες για να αρχίσουν την προβολή της γνωστής τηλεοπτικής σειράς, «Σουλεϊμάν», του Μεγαλοπρεπή, στην τουρκικά, «Muhteşem Yüzyıl», δηλαδή ο «Μεγαλοπρεπής Αιώνας» της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Έτσι οι Νεοέλληνες του 2012, πικραμένοι και εξαθλιωμένοι από την οικονομική κρίση, από τους πολιτικούς τους που σφυρίζουν αδιάφορα στο θλιβερό τους κατάντημα αφού τους εξαπάτησαν με τον χειρότερο τρόπο, τώρα θα «σωθούν» αγαλιαζόμενοι στην νέα τουρκική τηλεοπτική σειρά με τα χαρέμια, τις ετέρες «γκιαούρικης» καταγωγής, τα οθωμανικά φλάμπουρα που θα κυματίζουν πάνω από τα πτώματα των χριστιανών της Ρωμιοσύνης και από τους φανταχτερούς σαρικοφόρους, το νέο ίνδαλμα της νεοελληνικής κουλτούρας και εθνοκτόνου αποχαύνωσης. Δόξα στους καναλάρχες, επιδέξιους αποχαυνωτές του νεοελληνικού «ποιμνίου –προβάτων».

Τό ἐν Χώναις θαῦμα τοῦ Ἀρχαγέλλου Μιχαήλ


120906 Πέμπτη, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

Τά μνημεῖα δέν ἔχουν φωνή... Ἔχεις ἐσύ!



Βίντεο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στο πλαίσιο διεθνούς καμπάνιας για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς του οποίου η προβολή απαγορεύτηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

Πηγή: News247

120905 Τετάρτη, Ἱερά Ἀναγνώσματα

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Ἁγίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου - Ἡ εἰρήνη

Όλοι επιθυμούν την ειρήνη, μα δεν ξέρουν πώς να την αποκτήσουν. Ο Μέγας Παΐσιος κυριεύθηκε από θυμό και παρακάλεσε τον Κύριο να τον ελευθερώσει από αυτό το πάθος. Ο Κύριος εμφανίστηκε σ΄ αυτόν και του είπε: «Παΐσιε, αν θέλεις να μην οργίζεσαι, μην επιθυμείς τίποτε, μη κρίνεις και μη μισήσεις κανένα και θα έχεις την ειρήνη». Έτσι κάθε άνθρωπος που κάνει το θέλημα του να υποχωρεί έναντι του Θεού και των ανθρώπων, θα είναι πάντα ειρηνικός στην ψυχή.

Όποιος όμως αγαπά να κάνει το θέλημά του, αυτός δεν θάχει ειρήνη...

Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού υποφέρει εύκολα κάθε θλίψη και κάθε ασθένεια, γιατί τον καιρό της ασθένειας παραμένει στη θέα του Θεού και προσεύχεται: «Κύριε, Συ βλέπεις την ασθένειά μου. Εσύ ξέρεις πόσο αμαρτωλός και αδύνατος είμαι, βοήθησέ με να υπομένω και να ευχαριστώ την αγαθότητά Σου». Και ο Κύριος ανακουφίζει τον πόνο και η ψυχή αισθάνεται την εγγύτητα του Θεού και μένει κοντά στον Θεό γεμάτη χαρά και ευγνωμοσύνη.

Αν υποστείς καμιάν αποτυχία, σκέψου: «Ο Κύριος βλέπει την καρδιά μου και αν είναι θέλημά Του, όλα θα είναι για το καλό το δικό μου και των άλλων». Έτσι η ψυχή σου θα έχει πάντα ειρήνη. Αλλ‘ αν αρχίζει κανείς να παραπονείται: αυτό δεν είναι καλό, εκείνο δεν είναι όπως πρέπει, τότε ποτέ στην ψυχή του δεν θα υπάρχει ειρήνη, έστω κι αν νηστεύει και προσεύχεται πολύ…