Ράδιο ἈνθοΕυωδίες

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Πῶς ἡ Καλή Ἀνάσταση;


Ἡ Σταύρωση προηγεῖται τῆς Ἀναστάσεως. Ἀρκεῖ λοιπὸν ἡ σταύρωση γιὰ τὴν ἐκπλήρωση καὶ τῆς Ἀναστάσεως;

Συσταυρωμένοι βρίσκονται καί δυὸ ληστὲς εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅμως μόνον ὁ βρισκόμενος ἐκ τῶν δεξιῶν Του, πρὶν τὴν τελευταία του πνοή, ἐν ζωὴ ἀκόμα, δέχεται τὴν κλήση τοῦ Νυμφίου Του γιὰ νὰ εἰσέλθει μαζί Του στὸν κεκοσμημένο νυμφώνα.



Εἷς παραλαμβάνεται καὶ εἷς ἀφίεται. Πῶς τοῦτο τὸ παράδοξο; Καί οἱ δύο βρίσκονται σταυρωμένοι μὲ τὰ σώματα τους ἐπὶ τοῦ σταυροῦ. Καθὼς ὅμως ὁ ἐκ δεξιῶν μαρτυρεῖ, ἀξίως καὶ δικαίως, γιὰ ὅσα πράξανε. Αὕτη ἡ ὁμολογία τὴν ὕστατη στιγμή μαζί μέ τήν ἐπίκληση τοῦ Κυρίου, "Μνήσθητι μου ὅταν ἔλθης ἐν τῇ Βασιλεία Σου", εἶναι ἡ ἁγία μετάνοια, ἡ ἐθελουσία καί κατὰ προαίρεση ἄρση τοῦ Σταυροῦ του, ἡ πραγματικὴ Σταύρωση ποὺ παρέχει τὸ κατάλληλο ἔνδυμα γιὰ νὰ εἰσέλθει στὴ χαρά τῆς ἐπουρανίου βασιλείας.

Σωματικά, ὅλοι μας βρισκόμαστε συσταυρωμένοι ἐπὶ τοῦ σταυροῦ μας, ἀπὸ ὅσα δικαίως ἢ ἀδίκως(;) πράττουμε στὸ βίο μας.

Βλέποντας στόν κόσμο τούτο τόν Κύριο μας και Θεό μας ἐν εσόπτρω, εἶθε κανένα παραμορφωτικό του εἴδωλο νὰ μὴν μᾶς πλανέψει καί μὲ λόγω, ἔργω ἢ διανοία ἀρνηθοῦμε ἔστω καὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥρα νά μετανοήσουμε, νὰ ἄρουμε ἐθελουσίως τό Σταυρό μας καί νά μιμηθοῦμε τόν ἐκ δεξιῶν ληστή.

Τότε μόνον καὶ μὲ τὴν ἐκ τῆς πίστεώς μας βεβαιότητα στὸν Ἀναστάντα Κύριον ἠμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν θὰ ἔλθει καὶ γιὰ ἐμᾶς ἡ Καλὴ Ἀνάσταση ποὺ τοῦτες τίς ἡμέρες ἀλλήλοις εὐχόμαστε καὶ θὰ μπορέσουμε ἐκ βαθέων καὶ ὄχι μόνο ἐκ χειλέων νὰ συμμαρτυρήσωμεν πώς Χριστὸς Ἀληθῶς Ἀνέστη.

Καλὴ Ἀνάσταση & Εὐλογημένο Πάσχα.