Ράδιο ἈνθοΕυωδίες

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Φιοντὸρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι. Ἀπὸ τὸ ἔργο "Τὸ ὄνειρο ἑνὸς γελοίου".

μτφρ. Σωτήρης Γουνελᾶς

Εἶμαι γελοῖος ἄνθρωπος.
Τώρα μὲ λένε τρελό.
Αὐτὸς θὰ ἦταν ἀνώτερος τίτλος,
ἄν δὲν ἔπαυα νὰ εἶμαι γελοῖος
γιὰ τοὺς ἀνθρώπους.
Μὰ τώρα πιὰ δὲν θυμώνω,
γιατὶ ὅλοι εἶναι
ἀρκετὰ «εὐγενικοὶ» μαζί μου,
καὶ ὅταν μὲ κοροϊδεύουν, εἶναι,
θά ‘λεγες, ἀκόμα πιὸ εὐγενικοί.
Εὐχαρίστως θὰ γελοῦσα μαζί τους,
ὄχι τόσο μὲ τὸν ἑαυτό μου,
ὅσο γιὰ νὰ τοὺς εἶμαι εὐχάριστος,
ἄν δὲν ἔνοιωθα τόση θλίψη κοιτάζοντάς τους.
Θλίβομαι ποὺ βλέπω
πὼς δὲν γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια,
αὐτὴ τὴν ἀλήθεια
ποὺ ἐγὼ τὴν γνωρίζω.
Τί σκληρὸ ποὺ εἶναι
νὰ τὴν γνωρίζεις μόνο ἐσύ!
Μὰ δὲν θὰ καταλάβουν.
Ὄχι, δὲν θὰ καταλάβουν…