Ράδιο ἈνθοΕυωδίες

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου - Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκάς διηγεῖται τήν Ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ. (Παρασκευή Διακαινησίμου, Λουκ. 24, 36-40).


Πηγή: Αρνίον

Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος (+1980) - Συνέχεια καί τέλος τοῦ Πανηγυρικοῦ Λόγου.


(Δόσις Δευτέρα)
Καὶ τὰ ἐπίλοιπα τῆς Ἀναγνώσεως.

Εὐλόγησον Πάτερ.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν,
 Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

Ἐπειδὴ ὑπάρχουν τινές ὁποὺ πιστεύουσι μὲν εἰς τὰ ῥηθέντα θαύματα τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, δὲν δέχονται δέ, οὔτε πείθονται νὰ εἶναι καὶ ἄλλα Ἁγιάσματα τιμώμενα εἰς ὄνομα τῆς Θεομήτορος καὶ ἄλλων Ἁγίων, οὔτε γίνονται ἀλλοῦ σημεῖα, ἔξω μόνον εἰς τὴν Ζωοδόχον Πηγήν, τὴν οὖσαν ἔξωθεν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὴν εὑρεθεῖσαν παρὰ τοῦ Βασιλέως Λέοντος τοῦ Μακέλη, ὡς εἴπομεν, περιορίζοντες ἀμαθῶς καὶ ἀσεβῶς εἰς ἕνα τόπον τὴν ἀπερίγραπτον χάριν καὶ δύναμιν τῆς ἀξιωθείσης νὰ γίνῃ Μητέρα τοῦ Ἀπεριγράπτου Θεοῦ, ἂς ἐρευνήσουν οἱ τοιοῦτοι, καὶ θέλουν εὕρει ἐντὸς αὐτῆς τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἄλλο θαυματουργὸν καὶ σημειοφόρον ἁγίασμα τῆς Παναμώμου Θεοτόκου, τὸ ἐν Βλαχέρναις δηλαδή, ὅπου γίνονται μέχρι σήμερον ἀναρίθμητα θαύματα, ὄχι μόνον εἰς τοὺς πιστούς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀπίστους ἀκόμη· καὶ ἰατρεύονται ἐκεῖ πολλὰ καὶ ἄλλα πάθη καὶ ἀσθένειαι. Καὶ μάλιστα οἱ ἀπὸ θέρμης ἐνοχλούμενοι, ἐὰν ὑπάγουν ἐκεῖ μετὰ πίστεως, καὶ πίουν ἐκ τοῦ ἁγιάσματος, ταχέως τῆς νόσου ἀπαλλάττονται.

Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος (+1980) - Λόγος Πανηγυρικός τῇ Παρασκευῇ τῆς Διακαινησίμου.



Καὶ μερικῶν θαυμάτων διήγησις
τῆς Ὑπερενδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς.

Πάλιν ἑορτὴ καὶ πάλιν πανήγυρις. Καὶ διὰ νὰ εἰπῷ καλύτερα, μέσα εἰς τὴν ἑορτὴν ἐπεφάνη ἡμῖν καὶ ἄλλη χαρμόσυνος ἑορτή, αὐξάνουσα τοῖς πιστοῖς τὴν χαράν, καὶ πληροῦσα τὰς καρδίας αὐτῶν ἀῤῥήτου ἀγαλλιάσεως. Διότι ἐνῷ πανηγυρίζομεν ἀκόμη τὴν λαμπροφόρον καὶ κοσμοσωτήριον Ἀνάστασιν Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν, ἰδοὺ ἐπέλαμψεν εἰς ἡμᾶς καὶ ἄλλη πανήγυρις τῆς Ἁγνῆς καὶ Ἀχράντου Αὐτοῦ Μητρός, τῆς Κυρίας ἡμῶν καὶ Δεσποίνης, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ἡ ὁποία μὲ δίκαιον τρόπον παρακινεῖ ὅλους τοὺς πιστούς, νὰ ἑορτάσωμεν πάλιν καὶ σήμερον, καὶ νὰ εὐφρανθῶμεν ἅπαντες μίαν πνευματικὴν χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν, δοξάζοντες μὲ ὕμνους καὶ δοξολογίας τὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τὴν Ὑπεραγίαν αὐτοῦ Μητέρα καὶ Δέσποιναν πάσης τῆς κτίσεως, τὴν εὐεργέτιδα καὶ μεσίτριαν ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, διὰ νὰ λάβωμεν χάριν καὶ μισθὸν παρ᾿ Αὐτῆς πνευματικόν.

Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

...προχθές, ἐχθές, σήμερα...Χριστός Ἀνέστη...



...προχθές ωσαννά εν τοις υψίστοις...εχθές σταύρωσον σταύρωσον αυτόν...και σήμερα καλή ανάσταση...

...αυτά αναφωνεί ο άνθρωπος με τον κενό του λόγο φανερώνοντας την ουσιαστική ανυπαρξία του...και ο Κύριος δεν αποκρίνεται...μένει φαινομενικά αμέτοχος...απαντά όμως στο πρόσωπο...απαντά με τον πιο ηχηρό λόγο που κρύβει μέσα του Αγάπη...με την πιο έντονη κραυγή...τον λόγο και την κραυγή της σιωπής...απαντά με ένα μυστήριο που υπερβαίνει την Ανάσταση Του...απαντά με τη Σταύρωση Του...

...σταυρώνεται εκουσίως εν σιωπή
για να μεταβάλει τον κενό λόγο σε καινό...

...ο λόγος του ανθρώπου γίνεται λόγος εν Θεώ και κατά Θεώ όταν γίνει λόγος σιωπής, κραυγή σιωπής...τότε γίνεται λόγος προσώπου...γίνεται λόγος εξομολογήσεως και προσευχής για τα κρίματα μας, τα σφάλματα μας, τα κρίματα και τα σφάλματα του αδελφού μας...τότε μεταβάλλεται από κενό σε καινό λόγο...

...μόνο αν και όταν συσταυρωθούμε ως πρόσωπα εκουσίως με τον Νυμφίο της ψυχής μας στο Σταυρό, ακολουθώντας τη σιωπηρή Του πορεία μπορούμε να ελπίζουμε στην προσωπική μας Καλή Ανάσταση και στην εθνική μας Καλή Ανάσταση...

...μέχρι τότε θα ζούμε κάθε χρόνο, όσο θα μας περιμένει, τα σεπτά Του πάθη και την αγία Του Ανάσταση χωρίς όμως να έχουμε πραγματικό μέρισμα μετοχής στην χαρά Του...

...Ας ευχηθούμε αλλήλοις Καλή Σταύρωση
για να μπορέσουμε αντάμα να χαρούμε ότι...

...Χριστός Ανέστη...

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου. Ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ Χριστοῦ.

Ὅπου εἶναι συγκεντρωμένοι δυὸ ἤ τρεῖς στὸ ὄνομά μου, ἐκεῖ ἀνάμεσά τους εἶμαι καὶ ἐγώ», λέει ὁ Χριστός.

Τὶ λοιπόν, δὲν ὑπάρχουν δυὸ ἤ τρεῖς συγκεντρωμένοι στὸ ὄνομά του; Ὑπάρχουν βέβαια, ἀλλὰ πολὺ σπάνια.

Φυσικὰ δὲν ἐννοεῖ ἁπλῶς μιὰ συγκέντρωση ἀνθρώπων, οὔτε πάλι αὐτὸ μόνο ἐπιζητεῖ, ἀλλὰ ὅπως ἀνέφερα καὶ νωρίτερα, μαζὶ μὲ τὴν τυπικὴ σύναξη θέλει πολύ περισσότερο καὶ τὴν ἀρετὴ τῆς ἀγάπης.

Ἔπειτα καὶ αὐτὴ ἡ ἴδια ἡ συγκέντρωση, ἀπαιτεῖ νὰ γίνεται μὲ κάθε προσοχή.

Γιατὶ αὐτὸ ποὺ λέει, σημαίνει τὸ ἑξῆς. Ἄν κάποιος θέτει ἐμένα σὰν προϋπόθεση τῆς φιλίας του πρὸς τὸν πλησίον του, θὰ βρίσκομαι μαζί του, ἄν καὶ αὐτὸς εἶναι ἐνάρετος καὶ πρὸς τίς ὑπόλοιπες ὑποχρεώσεις ποὺ ἔχει.

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

Ὁ σταυρωθεὶς καὶ Ἀναστὰς Κύριος ἡ μόνη ἀλήθεια.

Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γεωργίου,
Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους.

Καθὼς ὁ Κύριος πορεύεται στὸ ἑκούσιο Πάθος γιὰ μᾶς καὶ γιὰ τὴν σωτηρία μας, ὁδηγεῖται καὶ ἐνώπιον τοῦ Πιλάτου γιὰ ἀνάκρισι καὶ τελικὴ ἔγκρισι τῆς θανατικῆς ποινῆς, ποὺ τοῦ ἐπέβαλε τὸ Συνέδριο τῶν Ἰουδαίων.

Ὁ Πιλάτος, ἄνθρωπος μὲ φιλοσοφικὲς ἀναζητήσεις, ὅταν ἄκουσε ἀπὸ τὸν Κύριο ὅτι ἡ βασιλεία Του δὲν εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου τούτου καὶ ὅτι ἦλθε νὰ μαρτυρήση «τῇ ἀληθείᾳ», δηλαδὴ νὰ φανερώση τὴν ἀλήθεια, ἐρώτησε: «Τί ἐστὶν ἀλήθεια» (Ἰωάν. ιη´ 38). Δὲν περίμενε τὴν ἀπάντησι, προφανῶς, γιατὶ ἤξερε ὅτι κανένας φιλόσοφος δὲν μπόρεσε νὰ δώση ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησι. Πολλῷ μᾶλλον δὲν περίμενε τὴν ἀπάντησι ἀπὸ ἕνα ὑπόδουλο στοὺς Ρωμαίους Ἑβραῖο, ποὺ οἱ συμπατριῶται του τὸν ἔκριναν ἔνοχο θανάτου. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἰησοῦς παρότι πολλὲς φορὲς ὡμίλησε γιὰ τὴν ἀποστολή Του νὰ φέρη στὸν κόσμο τὴν Ἀλήθεια, δὲν ἀπήντησε στὸν Πιλάτο. Ὁ Πιλάτος δὲν ἔλαβε ἀπάντησι, γιατὶ δὲν ἐρώτησε σωστά. Ἐὰν ἐρωτοῦσε ὄχι «τί ἐστὶν ἀλήθεια» ἀλλὰ «τίς ἐστὶν Ἀλήθεια», θὰ ἐλάμβανε τὴν ἀπάντησι: «Ἐγὼ εἰμὶ ἡ Ἀλήθεια» (Ἰωάν. ιδ´ 6).